بررسی نقش زبان های قرآنی (عربی و فارسی) در تعمیق باورهای دینی دانش آموزان دختر متوسطه ی اول

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش زبان های قرآنی (عربی و فارسی) در تعمیق باورهای دینی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه ی اول انجام شده است. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر شیوه ی گردآوری داده ها، توصیفی-پیمایشی است. جامعه ی آماری پژوهش را کلیه ی دانش آموزان دختر مشغول به تحصیل در پایه های هفتم، هشتم و نهم شهرستان تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ تشکیل می دهند که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، نمونه ای به حجم ۳۸۲ نفر انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه ی محقق ساخته ی ۴۸ گویه ای بود که بر اساس مبانی نظری پژوهش و با الهام از الگوی باورهای دینی برکویتز و لانگ ساید طراحی و روایی آن از طریق تحلیل عاملی اکتشافی و پایایی آن با محاسبه ی ضریب آلفای کرونباخ (۰/۹۴) تایید گردید. داده ها در دو سطح آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و استنباطی (آزمون های کولموگروف-اسمیرنوف و تی تک نمونه ای) با نرم افزار SPSS-۲۶ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج آزمون کولموگروف-اسمیرنوف حاکی از نرمال بودن توزیع داده ها بود (p>۰.۰۵). یافته های آزمون تی تک نمونه ای نشان داد که میانگین نمرات باور دینی دانش آموزان (M=۴.۱۲, SD=۰.۵۸) به طور معناداری بالاتر از میانگین نظری مقیاس (۳) است (t(۳۸۱)=۱۸.۷۴, p<۰.۰۰۱). همچنین، بین سطوح یادگیری زبان عربی و فارسی قرآنی با عمق باورهای دینی رابطه ی مثبت و معناداری مشاهده شد (p<۰.۰۱). به طور کلی، یافته های پژوهش بیانگر آن است که تسلط بر زبان های قرآنی، به ویژه درک معانی واژگان عربی و آشنایی با متون فارسی مذهبی، نقش موثری در تعمیق باورهای دینی دانش آموزان دختر متوسطه ی اول ایفا می کند. این نتایج می تواند راهنمای برنامه ریزان آموزشی و متولیان تربیت دینی در طراحی محتوای آموزشی مبتنی بر زبان های قرآنی باشد.

کلیدواژه ها:

زبان های قرآنی ، زبان عربی ، زبان فارسی ، باورهای دینی ، دانش آموزان دختر ، متوسطه ی اول.