سنجش میزان اثربخشی هوش مصنوعی در تسهیل مدیریت کلاس ادبیات و نگارش خلاق

هدف پژوهش حاضر سنجش میزان اثربخشی ابزارهای هوش مصنوعی در تسهیل مدیریت کلاس ادبیات فارسی و نگارش خلاق و ارتقای تعاملات آموزشی است که با توجه به چالش های سنتی اداره این کلاس ها به رشته تحریر درآمده است؛ روش تحقیق این مطالعه توصیفی تحلیلی و از نوع کاربردی بوده و جامعه آماری آن را معلمان ادبیات مقطع متوسطه تشکیل داده اند که با بهره گیری از ابزارهای هوش مصنوعی به تدوین طرح درس های تعاملی و ارزیابی تکالیف مهارتی پرداخته اند؛ مدل تحلیل مطالب در این راستا مبتنی بر رویکرد کیفی، واکاوی مضمون و استخراج مضامین اصلی و فرعی حاصل از بازخوردهای تدریس و تحلیل مقایسه ای عملکرد دانش آموزان در دو گروه کنترل و آزمایش بوده است؛ یافته های پژوهش نشان داد که ادغام فناوری های نوین پردازش متن نه تنها بار کاری معلمان را در ارائه بازخوردهای انفرادی کاهش می دهد، بلکه با شخصی سازی فرآیند تولید محتوای ادبی، انگیزه درونی فراگیران را بهبود بخشیده و به نظم بخشی ساختاریافته کلاس کمک شایانی می کند؛ نتایج نهایی حاکی از آن است که هوش مصنوعی به عنوان یک دستیار آموزشی هوشمند با بهینه سازی زمان مدیریت کلاس و هدایت دانش آموزان به سمت یادگیری معکوس، بستری پویا و خلاقانه برای آفرینش ادبی فراهم می سازد و مهارت های نگارشی را به طور معناداری ارتقا می بخشد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مدیریت کلاس ، نگارش خلاق ، ادبیات فارسی ، یادگیری معکوس