بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر حل مسئله بر خلاقیت ریاضی دانش آموزان

خلاقیت ریاضی یکی از مهم ترین توانایی های شناختی دانش آموزان است که نقش اساسی در پرورش تفکر منطقی، توانایی حل مسائل جدید و توسعه مهارت های تحلیلی دارد. روش های سنتی آموزش ریاضی که بیشتر بر حفظ فرمول ها و انجام تمرین های تکراری تاکید دارند، معمولا فرصت کافی برای رشد خلاقیت و تفکر نوآورانه دانش آموزان فراهم نمی کنند. آموزش مبتنی بر حل مسئله به عنوان یکی از رویکردهای فعال یاددهی–یادگیری، دانش آموزان را به کشف، بررسی راه حل های مختلف و ارائه ایده های جدید ترغیب می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر حل مسئله بر خلاقیت ریاضی دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر بررسی منابع علمی، مقالات پژوهشی و مطالعات انجام شده در زمینه آموزش ریاضی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که آموزش مبتنی بر حل مسئله می تواند موجب افزایش توانایی تفکر واگرا، انعطاف پذیری ذهنی، ابتکار عمل و قدرت تحلیل دانش آموزان شود. همچنین این روش با ایجاد فرصت برای مشارکت فعال، بحث گروهی و تجربه یادگیری عمیق، نگرش مثبت تری نسبت به درس ریاضی ایجاد می کند. نتایج نشان می دهد که استفاده از روش حل مسئله در آموزش ریاضی، علاوه بر بهبود عملکرد تحصیلی، زمینه رشد خلاقیت و توانایی مواجهه با مسائل پیچیده را در دانش آموزان فراهم می سازد. بنابراین، به کارگیری این رویکرد می تواند گامی موثر در جهت تحول آموزش ریاضیات و پرورش دانش آموزانی خلاق و توانمند باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر حل مسئله ، خلاقیت ریاضی ، آموزش ریاضی ، تفکر خلاق ، حل مسئله ، یادگیری فعال ، دانش آموزان.