تحلیل رابطه کمال گرایی تحصیلی، اهمال کاری و افت انگیزش در دانش آموزان

نظام های آموزشی در دنیای امروز، علاوه بر انتقال دانش و مهارت های علمی، وظیفه مهمی در پرورش ابعاد روان شناختی، عاطفی و شخصیتی دانش آموزان بر عهده دارند. موفقیت تحصیلی دانش آموزان تنها به توانایی های شناختی، هوش یا میزان تلاش آن ها محدود نمی شود، بلکه مجموعه ای از عوامل فردی و روان شناختی مانند باورهای شخصی، اهداف تحصیلی، نگرش نسبت به یادگیری، شیوه های مقابله با مشکلات و ویژگی های شخصیتی نیز نقش تعیین کننده ای در مسیر پیشرفت تحصیلی ایفا می کنند. در این میان، سه متغیر مهم کمال گرایی تحصیلی، اهمال کاری تحصیلی و افت انگیزش از جمله عواملی هستند که می توانند به شکل مستقیم و غیرمستقیم بر عملکرد، نگرش و رفتارهای یادگیری دانش آموزان تاثیر بگذارند. کمال گرایی به عنوان یکی از ویژگی های پیچیده شخصیتی، شامل تلاش فرد برای دستیابی به معیارهای بسیار بالا، تعیین اهداف دشوار و تمایل به انجام کامل و بدون نقص فعالیت ها است. اگرچه کمال گرایی در برخی شرایط می تواند عاملی مثبت برای افزایش تلاش، پشتکار و دستیابی به موفقیت باشد، اما زمانی که با انتظارات غیرواقع بینانه، ترس از شکست و نگرانی بیش از حد درباره ارزیابی دیگران همراه شود، می تواند پیامدهای منفی روان شناختی و تحصیلی به دنبال داشته باشد. در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به تحلیل رابطه کمال گرایی تحصیلی، اهمال کاری و افت انگیزش در دانش آموزان پرداخته شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که کمال گرایی تحصیلی ناسازگار و اهمال کاری از عوامل مهم موثر بر افت انگیزش و کاهش عملکرد تحصیلی دانش آموزان هستند؛ زیرا ترس از شکست، معیارهای غیرواقع بینانه و تعویق در انجام فعالیت های آموزشی می تواند احساس شایستگی و علاقه به یادگیری را تضعیف کند. بنابراین، تقویت خودتنظیمی، اصلاح نگرش نسبت به موفقیت و شکست و ایجاد محیط آموزشی حمایت کننده می تواند نقش موثری در کاهش اهمال کاری، تعدیل کمال گرایی و افزایش انگیزش تحصیلی دانش آموزان داشته باشد.

کلیدواژه ها:

کمال گرایی ، اهمال کاری ، افت انگیزش ، دانش آموزان ، انگیزه