بررسی اهمیت میزان دستیابی دانش آموزان به اهداف آموزشی، رشد شناختی، کسب مهارت های علمی و توانایی به کارگیری آموخته ها در موقعیت های واقعی

موفقیت تحصیلی دانش آموزان یکی از مهم ترین اهداف نظام های آموزشی در سراسر جهان به شمار می رود و دستیابی به آن مستلزم توجه هم زمان به عوامل آموزشی، شناختی، هیجانی و روان شناختی است. اگرچه امکانات آموزشی، کیفیت برنامه های درسی، روش های تدریس و شرایط خانوادگی در رشد تحصیلی دانش آموزان نقش قابل توجهی دارند، اما پژوهش های نوین نشان می دهند که بخش عمده ای از تفاوت های فردی در عملکرد تحصیلی، ناشی از ویژگی های درونی یادگیرندگان است. در این میان، انگیزش، خودتنظیمی یادگیری، تفکر انتقادی و مهارت حل مسئله از مهم ترین متغیرهایی هستند که می توانند کیفیت یادگیری، میزان مشارکت در فعالیت های آموزشی و در نهایت موفقیت تحصیلی دانش آموزان را تحت تاثیر قرار دهند.بررسی رابطه این چهار متغیر با موفقیت تحصیلی نشان می دهد که یادگیری اثربخش تنها حاصل انتقال اطلاعات از معلم به دانش آموز نیست، بلکه نتیجه تعامل پیچیده ای میان باورها، نگرش ها، توانایی های شناختی، مهارت های فراشناختی و ویژگی های انگیزشی فرد است. دانش آموزی که برای یادگیری انگیزه کافی دارد، اهداف روشنی را دنبال می کند، فرآیند مطالعه خود را مدیریت می کند، اطلاعات را به صورت انتقادی تحلیل می کند و برای مواجهه با مسائل از راهکارهای منطقی بهره می گیرد، در مقایسه با دانش آموزی که فاقد این ویژگی ها است، احتمال بسیار بیشتری برای دستیابی به موفقیت تحصیلی خواهد داشت. بنابراین، نمی توان عملکرد تحصیلی را صرفا بر اساس استعداد یا هوش ذاتی تبیین کرد؛ بلکه باید مجموعه ای از مهارت ها و ویژگی های روان شناختی را به عنوان عوامل تعیین کننده موفقیت مورد توجه قرار داد.یکی از یافته های قابل توجه در این زمینه، اهمیت انگیزش به عنوان موتور محرک یادگیری است. انگیزش موجب می شود دانش آموز با علاقه، اشتیاق و پشتکار بیشتری در فعالیت های آموزشی مشارکت کند، در برابر دشواری ها مقاومت نشان دهد و برای دستیابی به اهداف آموزشی تلاش مستمر داشته باشد.

کلیدواژه ها:

انگیزش ، خودتنظیمی یادگیری ، تفکر انتقادی ، حل مسئله ، موفقیت تحصیلی ، دانش آموزان