رابطه هوش مصنوعی با یادگیری مهارت های استدلال منطقی در دانش آموزان

هوش مصنوعی به عنوان یک فناوری نوظهور، تاثیرات عمیقی بر فرایندهای آموزشی و شناختی دانش آموزان بر جای گذاشته است. این مقاله به بررسی رابطه میان هوش مصنوعی و یادگیری مهارت های استدلال منطقی در دانش آموزان می پردازد. یافته های پژوهش های نظام مند نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند به عنوان یک ابزار حمایت گر شناختی عمل کرده و مهارت هایی چون تحلیل، ارزیابی، استنباط و استدلال قیاسی را در دانش آموزان تقویت کند. با این حال، استفاده بدون راهنمایی از این فناوری می تواند به وابستگی شناختی، کاهش تفکر مستقل و سطحی نگری در یادگیری منجر شود. کلید بهره مندی موثر از هوش مصنوعی در توسعه استدلال منطقی، طراحی آموزشی هدفمند، تلفیق راهبردهای پرسش گری سقراطی و ایجاد بسترهایی برای تامل و خودتنظیمی است. این مقاله با مرور مفاهیم اساسی و شواهد تجربی، چارچوبی برای درک فرصت ها و چالش های پیش روی استفاده از هوش مصنوعی در پرورش مهارت های استدلال منطقی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یادگیری مشارکتی ، کار تیمی ، دانش آموزان.