نقش مولفه های مدیریت کلاس در پیش بینی کیفیت تعاملات آموزشی و اشتیاق تحصیلی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش پیش بین مولفه های مدیریت کلاس در کیفیت تعاملات آموزشی و اشتیاق تحصیلی دانش آموزان در قالب یک مدل ساختاری نظام مند انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری بود که جامعه آماری آن را کلیه دانش آموزان متوسطه دوم شهر تهران تشکیل دادند و از میان آن ها نمونه ای به حجم ۳۸۰ نفر به شیوه نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد. ابزارهای سنجش شامل پرسشنامه مدیریت کلاس، مقیاس کیفیت تعاملات آموزشی و پرسشنامه اشتیاق تحصیلی بود که روایی و پایایی آن ها با تحلیل عاملی تاییدی و ضریب آلفای کرونباخ احراز گردید. مدل تحلیل مطالب و داده ها با استفاده از روش کمترین مجذورات جزئی و آزمون میانجی گری سوبل در نرم افزار آماری تحلیل شد تا روابط مستقیم و غیرمستقیم متغیرها ارزیابی شود. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که مولفه های مدیریت کلاس (شامل مدیریت رفتاری، سازماندهی زمانی، مدیریت آموزشی و اقلیم عاطفی) اثر مستقیم و معناداری بر کیفیت تعاملات آموزشی دارند. افزون بر این، کیفیت تعاملات آموزشی توانست به طور معناداری اشتیاق تحصیلی دانش آموزان را پیش بینی کند و در نهایت، نقش میانجی تعاملات آموزشی در رابطه بین مدیریت کلاس و اشتیاق تحصیلی مورد تایید قرار گرفت. این یافته ها نشان می دهد که بهبود مولفه های مدیریتی معلم با تسهیل روابط کلاس، بستر ارتقای اشتیاق تحصیلی را فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

مدیریت کلاس ، کیفیت تعاملات آموزشی ، اشتیاق تحصیلی ، مدل یابی معادلات ساختاری ، دانش آموزان متوسطه.