تحلیل کارکرد تشویق وتنبیه در فرایند آموزش وپرورش ورشد همه جانبه دانش آموزان
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 36
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CONFTRA02_1399
تاریخ نمایه سازی: 15 مرداد 1405
چکیده مقاله:
هدف این پژوهش، تحلیل کارکرد تشویق و تنبیه در فرایند آموزش وپرورش و تبیین نقش آن در رشد همه جانبه دانش آموزان در ابعاد شناختی، عاطفی، اخلاقی، اجتماعی و رفتاری است. این مطالعه با رویکرد کیفی و به شیوه توصیفی تحلیلی انجام شده و داده های آن از طریق بررسی منابع کتابخانه ای، اسناد تربیتی، متون روان شناسی تربیتی و مطالعات مرتبط گردآوری شده است. در روند پژوهش، ابتدا مفاهیم تشویق و تنبیه از منظر تربیتی، روان شناختی و اخلاقی تعریف و سپس جایگاه آن ها در محیط های آموزشی بررسی شد. مدل تحلیل مطالب در این پژوهش بر پایه تحلیل مفهومی و استنباطی استوار است و تلاش شده است آثار کوتاه مدت و بلندمدت هر دو شیوه در فرایند یاددهی یادگیری ارزیابی شود. یافته ها نشان داد که تشویق، در صورت هدفمندی، تناسب، عدالت و استمرار، موجب افزایش انگیزه، تقویت اعتمادبه نفس، بهبود مشارکت آموزشی و تثبیت رفتارهای مطلوب می شود. همچنین تشویق می تواند احساس تعلق به مدرسه، مسئولیت پذیری، خودکارآمدی و رغبت به پیشرفت را در دانش آموزان تقویت کند و زمینه رشد متوازن آنان را فراهم آورد. در مقابل، تنبیه اگر بدون ضابطه، همراه با تحقیر، خشم یا افراط به کار رود، پیامدهایی چون اضطراب، افت تحصیلی، کاهش عزت نفس، پرخاشگری پنهان و ضعف رابطه معلم و دانش آموز را در پی خواهد داشت. با این حال نتایج نشان داد که تنبیه تربیتی محدود، منطقی، غیرتحقیرآمیز و اصلاح گر، در برخی موقعیت ها می تواند در کنترل رفتارهای آسیب زا و بازگرداندن نظم آموزشی موثر باشد. بر این اساس، کارآمدی تشویق و تنبیه نه به اصل استفاده، بلکه به شیوه اجرا، زمان بندی، تناسب با ویژگی های فردی دانش آموز و هدف تربیتی وابسته است. نتایج همچنین بیانگر آن است که غلبه رویکرد تشویقی بر تنبیهی، به دلیل سازگاری بیشتر با کرامت انسانی و اهداف تربیت نوین، اثربخشی بیشتری در رشد پایدار دانش آموزان دارد. این پژوهش تاکید می کند که معلمان و والدین باید از کاربرد سلیقه ای و هیجانی این دو ابزار پرهیز کرده و بر اصول آگاهی، اعتدال، عدالت و مصلحت تربیتی تکیه کنند. در مجموع، تشویق و تنبیه زمانی در خدمت آموزش وپرورش قرار می گیرند که به صورت آگاهانه، متعادل و در راستای پرورش شخصیت، خودنظم دهی و رشد همه جانبه دانش آموزان به کار روند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
طیبه سادات میرمحمد میگونی
نویسنده اول
عبدالرزاق رضایی
نویسنده دوم
فاطمه رحیم پور
نویسنده سوم
سمیرا بارانی بیرانوند
نویسنده چهارم