تاثیر رهبری آموزشی معلم بر ارتقای تعاملات کلاسی در بستر الگوهای تدریس نوین

هدف اصلی پژوهش حاضر تبیین نقش محوری رهبری آموزشی معلم در ارتقای کیفیت و کمیت تعاملات کلاسی در چارچوب الگوهای تدریس نوین است. برای دستیابی به این هدف، از روش توصیفی-تحلیلی با رویکرد سنتزپژوهی استفاده شده است که طی آن، منابع معتبر علمی و اسناد مرتبط در بازه زمانی ده سال اخیر مورد بررسی و واکاوی دقیق قرار گرفتند. روند پژوهش بر مبنای استخراج مولفه های کلیدی رهبری آموزشی و تطبیق ساختاری آن ها با الگوهای ارتباطی موجود در روش های فعال تدریس استوار بوده است. مدل تحلیل مطالب در این مطالعه بر اساس الگوی کدگذاری مضمونی و تحلیل محتوای کیفی طراحی شده که در آن پیوندهای میان متغیرهای رهبری تحولی و شاخص های تعامل سه گانه شامل تعامل معلم-شاگرد، شاگرد-همتا و شاگرد-محتوا بازشناسی و دسته بندی شده اند. یافته های حاصل از این واکاوی نشان می دهد که رهبری آموزشی معلم از طریق تسهیل گری در بسترسازی، مدل سازی رفتارهای ارتباطی مثبت و توزیع عاملیت یادگیری میان فراگیران، منجر به کاهش موانع ارتباطی و افزایش معنادار مشارکت فعال در کلاس می گردد. نتایج نهایی حاکی از آن است که در محیط های یادگیری نوین، معلمانی که نقش رهبر آموزشی را ایفا می کنند، قادرند تعاملات پراکنده را به گفتگوهای هدفمند آموزشی تبدیل کرده و پویایی گروهی را در جهت تحقق اهداف عالی شناختی و عاطفی هدایت نمایند که این امر در نهایت به بهبود چشمگیر بازده یادگیری و تقویت جو اجتماعی-عاطفی کلاس درس منجر می شود.

کلیدواژه ها:

رهبری آموزشی معلم ، تعاملات کلاسی ، الگوهای تدریس نوین ، یادگیری فعال ، مدیریت کلاس درس