پیامدهای تربیتی مدیریت دیجیتال کلاس بر کیفیت تعاملات عاطفی معلمان با دانش آموزان مستعد

پژوهش حاضر با هدف واکاوی پیامدهای تربیتی مدیریت دیجیتال کلاس درس بر کیفیت تعاملات عاطفی معلمان با دانش آموزان مستعد به رشته تحریر درآمده است. این مطالعه کیفی با روش سنتزپژوهی و مرور سیستماتیک منابع علمی مرتبط بین سال های ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۵ در پایگاه های اطلاعاتی معتبر داخلی و بین المللی انجام گرفت. فرآیند گردآوری داده ها بر اساس غربالگری پیشرفته مقالات و اسناد بالادستی با تمرکز بر شیوه های نوین مدیریت کلاس مجازی صورت پذیرفت. مدل تحلیل مطالب در این تحقیق مبتنی بر تحلیل مضمون (تماتیک) و کدگذاری سه مرحله ای باز، محوری و انتخابی بود تا الگوهای حاکم بر بسترهای فناورانه شناسایی شوند. یافته های پژوهش نشان داد که مدیریت دیجیتال کلاس با کاهش فرصت های چهره به چهره، کیفیت همدلی و پیوندهای عاطفی عمیق میان معلم و تیزهوشان را کاهش می دهد. همچنین مشخص شد که ابزارهای دیجیتال در صورت عدم بهینه سازی می توانند به افزایش احساس انزوا و فرسودگی عاطفی در دانش آموزان مستعد منجر گردند. از سوی دیگر، استفاده هوشمندانه و تعاملی از فناوری امکان شخصی سازی بازخوردها و تقویت انگیزه های درونی این گروه از فراگیران را فراهم می آورد. نتایج نهایی حاکی از آن است که تعادل بخشی میان ابزارهای فناورانه و رویکردهای انسان گرایانه جهت حفظ پویایی عاطفی در کلاس های نوین ضرورت دارد. معلمان باید مهارت های ارتباطی دیجیتال خود را ارتقا داده و از بسترهای مجازی به عنوان ابزار مکمل و نه جایگزین عاطفی بهره ببرند. در نهایت، تدوین پروتکل های بومی مدیریت دیجیتال کلاس می تواند آسیب های تربیتی ناشی از فاصله گذاری ارتباطی در محیط های سایبری را به حداقل برساند.

کلیدواژه ها:

مدیریت دیجیتال کلاس ، تعاملات عاطفی ، دانش آموزان مستعد ، پیامدهای تربیتی ، تحلیل مضمون.