تبیین الگوی توسعه برنامه ریزی درسی هوشمند با بهره گیری از فناوری های نوین آموزشی و تحلیل یادگیری

گستردگی نفوذ فناوری های دیجیتال در آموزش و ناتوانی روش های سنتی در پاسخ گویی به تفاوت های فردی یادگیرندگان، بازنگری در ساختارهای برنامه ریزی درسی را اجتناب ناپذیر کرده است. این پژوهش تلاش دارد چارچوبی علمی برای طراحی درسی پویا، منعطف و شواهد محور ارائه دهد که بتواند تعاملات یادگیرندگان را در کلاس های حضوری و مجازی بهبود بخشد. الگوی توسعه برنامه ریزی درسی هوشمند از ابعاد فنی شامل سامانه های هوش مصنوعی و تحلیل یادگیری، ابعاد پداگوژیک شامل شخصی سازی و انعطاف پذیری محتوا، و ابعاد انسانی شامل سواد داده ای معلمان تشکیل می شود. هماهنگی این ابعاد به طراحان درسی اجازه می دهد تا مسیرهای یادگیری تطبیقی ایجاد کرده و رفتارهای مخل یادگیری مانند پرسه زنی مجازی را مدیریت کنند. توجه به بار شناختی بهینه و عملکردهای اجرایی یادگیرندگان از دیگر مولفه های کلیدی شناسایی شده در این الگو است. ارائه این الگو ابزار کاربردی مناسبی در اختیار برنامه ریزان درسی، مدیران آموزشی و طراحان پلتفرم های یادگیری قرار می دهد تا کیفیت فرآیندهای یاددهی یادگیری را ارتقا دهند. پیاده سازی سازوکارهای تحلیل یادگیری در قالب این الگو منجر به تصمیم گیری های آموزشی دقیق تر و بهبود شایستگی های شناختی فراگیران می شود. بسترسازی برای آموزش معلمان و توسعه زیرساخت های فناوری اطلاعات گام های بعدی در جهت تحقق اهداف این الگوی هوشمند است.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی درسی ، هوشمند ، بهره گیری ، فناوری های نوین آموزشی ، یادگیری