معلم یاد بگیرد، یاد بدهد؛ یادگیری مادام العمر در آموزش

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش یادگیری مادام العمر در بهبود عملکرد حرفه ای معلمان انجام شد. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها، توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری شامل کلیه معلمان مقطع ابتدایی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، تعداد ۲۸۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته یادگیری مادام العمر معلمان بود که براساس مولفه های یادگیری خودراهبر، یادگیری مشارکتی، یادگیری الکترونیکی و توسعه حرفه ای تدوین و روایی آن توسط جمعی از صاحب نظران علوم تربیتی مورد تایید قرار گرفت. پایایی پرسشنامه نیز با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ (α = ۰/۹۲) تایید شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS-۲۶ و آزمون های کولموگروف-اسمیرنوف و تی تک نمونه ای انجام گرفت. یافته ها نشان داد که میانگین نمره یادگیری مادام العمر معلمان (M = ۳/۸۵) به طور معناداری بالاتر از میانگین نظری پرسشنامه (۳) است (t = ۱۲/۴۵، p < ۰/۰۰۱). همچنین در هر چهار مولفه، معلمان وضعیت مطلوبی را گزارش کردند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که معلمان مقطع ابتدایی شهر تهران، نگرش مثبتی نسبت به یادگیری مادام العمر دارند و این یادگیری نقش مهمی در ارتقای صلاحیت های حرفه ای آنان ایفا می کند. براساس یافته ها، پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی با طراحی برنامه های مداوم ضمن خدمت، بستر لازم را برای تحقق یادگیری مادام العمر معلمان فراهم سازند.

کلیدواژه ها:

یادگیری مادام العمر ، توسعه حرفه ای ، صلاحیت های معلمی ، یادگیری خودراهبر ، یادگیری الکترونیکی.