راهکارهای افزایش تمرکز و توجه در کلاس درس

هدف از پژوهش حاضر، شناسایی و تحلیل راهکارهای افزایش تمرکز و توجه در کلاس درس بود. روش پژوهش از نظر ماهیت توصیفی-پیمایشی و از نظر هدف کاربردی بود. جامعه آماری شامل تمامی دبیران مقطع متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، تعداد ۲۸۰ نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته ای بود که روایی آن توسط متخصصان روانشناسی تربیتی تایید و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ (α = ۰/۹۱) محاسبه شد. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف و آزمون تی تک نمونه ای در نرم افزار SPSS-۲۶ انجام گرفت. یافته ها نشان داد که راهکارهای افزایش تمرکز در کلاس درس را می توان در شش بعد اصلی شامل راهکارهای محیطی، آموزشی، انگیزشی، رفتاری، شناختی و فناورانه طبقه بندی کرد. نتایج بیانگر آن بود که هر شش بعد بر افزایش تمرکز و توجه دانش آموزان تاثیر معناداری دارند (p < ۰/۰۱). در میان این ابعاد، راهکارهای آموزشی و عوامل محیطی بیشترین تاثیر را در بهبود توجه دانش آموزان در کلاس درس داشتند. نتایج این پژوهش می تواند مورد استفاده معلمان، مدیران مدارس و برنامه ریزان آموزشی قرار گیرد تا با طراحی محیط های یادگیری موثرتر، زمینه ارتقای یادگیری دانش آموزان را فراهم سازند.

کلیدواژه ها:

تمرکز ، توجه ، مدیریت کلاس درس ، راهبردهای یادگیری ، روش های تدریس