بررسی نقش هوش مصنوعی در تحول نظام آموزش و پرورش

هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش هوش مصنوعی در تحول نظام آموزش و پرورش بود. روش پژوهش از نظر شیوه گردآوری داده ها توصیفی-پیمایشی، از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت داده ها کمی بود. جامعه آماری شامل کلیه دبیران مقطع متوسطه ناحیه ۲ شهرستان کرج در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ به تعداد ۱۸۵۰ نفر بود که از میان آن ها با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی و بر اساس فرمول کوکران، ۳۲۰ نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته ای بود که روایی آن توسط ۱۲ نفر از خبرگان حوزه تعلیم و تربیت با استفاده از نسبت روایی محتوایی (CVR) و شاخص روایی محتوایی (CVI) تایید شد و پایایی آن نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ (α = ۰/۹۴) محاسبه گردید. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از آزمون های کولموگروف-اسمیرنوف و تی تک نمونه ای در نرم افزار SPSS-۲۶ انجام شد. یافته ها نشان داد که هوش مصنوعی در تمامی ابعاد تحول نظام آموزش و پرورش شامل یادگیری شخصی سازی شده (M = ۴.۱۲, t = ۱۸.۴۵, p < ۰.۰۰۱)، پشتیبانی از معلمان (M = ۴.۰۵, t = ۱۶.۷۸, p < ۰.۰۰۱)، خودکارسازی فرایندهای اداری (M = ۳.۸۹, t = ۱۳.۲۴, p < ۰.۰۰۱)، عدالت آموزشی (M = ۴.۲۱, t = ۲۰.۱۲, p < ۰.۰۰۱)، ارزیابی هوشمند (M = ۳.۹۵, t = ۱۵.۶۷, p < ۰.۰۰۱) و توسعه مهارت های قرن بیست ویکم (M = ۴.۰۸, t = ۱۷.۳۴, p < ۰.۰۰۱) نقش معناداری ایفا می کند. بر اساس یافته ها، تلفیق هوش مصنوعی با نظام آموزش و پرورش با تاکید بر رویکردهای انسان محور می تواند به تحول بنیادین در فرایندهای یاددهی-یادگیری منجر شود و به سیاست گذاران توصیه می شود نقشه راه های جامعی برای کاربرد اخلاقی و اثربخش آن تدوین نمایند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تحول نظام آموزش و پرورش ، یادگیری شخصی سازی شده ، فناوری آموزشی ، سامانه های هوشمند تدریس