از سقراط تا امروز؛ سیر تاریخی تحول روش های تدریس در نظام های آموزشی جهان

پژوهش حاضر با هدف بررسی سیر تاریخی تحول روش های تدریس از فلسفه یونان باستان تا عصر دیجیتال معاصر و تحلیل پیامدهای آن برای نظام های آموزشی نوین انجام شده است. این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی-تحلیلی با رویکرد پیمایشی است. جامعه آماری شامل ذی نفعان آموزشی شامل معلمان، دانشجویان، مدیران و صاحب نظران برنامه درسی در موسسات آموزش عالی ایران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی، ۲۲۰ نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته ای بود که روایی محتوایی آن توسط متخصصان تایید و پایایی آن از طریق ضریب آلفای کرونباخ (α = ۰/۹۱) محاسبه شد. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های کولموگروف-اسمیرنوف و تی تک نمونه ای انجام گرفت. یافته ها نشان داد که تحول تاریخی روش های تدریس بر رویکردهای آموزشی معاصر تاثیر معناداری داشته و میانگین نمرات تمامی گویه های پرسشنامه به طور معناداری بالاتر از مقدار آزمون (۳) در سطح p < ۰/۰۰۱ قرار دارد. نتایج نشان داد که روش های سقراطی، آموزش و پیشرفت، رویکردهای شناختی و روش های دیجیتال مدرن همگی به طور قابل توجهی در شکل گیری شیوه های تدریس کنونی نقش داشته اند. این مطالعه تلفیق متعادل روش های سنتی و نوین با تاکید بر رویکردهای یادگیرنده محور، مهارت های تفکر انتقادی و استفاده راهبردی از هوش مصنوعی در آموزش را توصیه می کند.

کلیدواژه ها:

روش های تدریس ، تحول تاریخی ، روش سقراطی ، آموزش نوین ، یادگیری دیجیتال ، توسعه برنامه درسی