بررسی نقش یادگیری مشارکتی، ارتباطات اثربخش، اعتماد متقابل و مشارکت فعال در ارتقای یادگیری دانش آموزان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 15

فایل این مقاله در 25 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFTRA02_1275

تاریخ نمایه سازی: 15 مرداد 1405

چکیده مقاله:

در جهان امروز، نظام های آموزشی با تحولات گسترده ای در حوزه فناوری، ارتباطات، نیازهای اجتماعی و انتظارات بازار کار روبه رو هستند. این تحولات موجب شده است که رویکردهای سنتی آموزش که عمدتا بر انتقال یک سویه دانش از معلم به دانش آموز استوار بودند، دیگر پاسخگوی نیازهای پیچیده و چندبعدی یادگیرندگان نباشند. در عصر حاضر، هدف آموزش تنها انتقال اطلاعات نیست، بلکه پرورش دانش آموزانی توانمند، خلاق، مسئولیت پذیر، مشارکت جو، دارای مهارت های ارتباطی و برخوردار از توانایی حل مسئله و تصمیم گیری است. تحقق این اهداف مستلزم به کارگیری راهبردهای آموزشی نوین و ایجاد محیط های یادگیری پویا، تعاملی و مشارکتی است؛ محیط هایی که در آن دانش آموزان نه به عنوان دریافت کنندگان منفعل اطلاعات، بلکه به عنوان اعضای فعال فرایند یادگیری ایفای نقش کنند. در دهه های اخیر، نظریه های نوین یادگیری به ویژه نظریه های سازنده گرایی اجتماعی، یادگیری موقعیتی و یادگیری اجتماعی بر اهمیت تعامل، همکاری و مشارکت فعال یادگیرندگان در فرایند ساخت دانش تاکید فراوان داشته اند. بر اساس این دیدگاه ها، یادگیری زمانی عمیق، پایدار و معنادار خواهد بود که دانش آموزان از طریق تعامل با همسالان، تبادل ایده ها، حل مسائل مشترک، گفت وگوهای سازنده و بازخوردهای متقابل در فرایند تولید دانش مشارکت داشته باشند.در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به بررسی نقش یادگیری مشارکتی، ارتباطات اثربخش، اعتماد متقابل و مشارکت فعال در ارتقای یادگیری دانش آموزان پرداخته شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که یادگیری مشارکتی، ارتباطات اثربخش، اعتماد متقابل و مشارکت فعال چهار مولفه مکمل و به هم پیوسته هستند که با ایجاد محیطی تعاملی، امن و انگیزه بخش، موجب ارتقای کیفیت یادگیری، افزایش انگیزش و مسئولیت پذیری دانش آموزان، تقویت مهارت های ارتباطی و اجتماعی و بهبود عملکرد تحصیلی می شوند. از این رو، بهره گیری هدفمند از این رویکردها در برنامه ریزی آموزشی و شیوه های تدریس می تواند گامی موثر در تحقق یادگیری عمیق، پایدار و دانش آموزمحور در مدارس باشد.

نویسندگان

مهوند ملکیان

نویسنده اول

فاطمه نصیری

نویسنده دوم

زهرا صدری

نویسنده سوم

صدیقه بخشی زاده

نویسنده چهارم