تحلیل تاثیر فناوری های نوظهور بر تحول نظام آموزشی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 22

فایل این مقاله در 25 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFTRA02_1261

تاریخ نمایه سازی: 15 مرداد 1405

چکیده مقاله:

تحول فناوری های نوظهور در دهه های اخیر، زمینه تغییرات اساسی در نظام های آموزشی را فراهم کرده و شیوه های سنتی آموزش را به سمت آموزش هوشمند، تعاملی و یادگیرنده محور سوق داده است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل تاثیر فناوری های نوظهور بر تحول نظام آموزشی انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش اجرا، توصیفی–تحلیلی بوده و با استفاده از روش مطالعه کتابخانه ای انجام شده است. داده ها از طریق بررسی کتاب ها، مقالات علمی، اسناد پژوهشی و منابع معتبر مرتبط با فناوری های نوظهور و آموزش گردآوری و با روش تحلیل محتوای کیفی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته های پژوهش نشان داد که فناوری های نوظهور از جمله هوش مصنوعی، یادگیری ماشین، اینترنت اشیا، رایانش ابری، کلان داده، واقعیت مجازی و واقعیت افزوده، نقش بسیار موثری در تحول نظام آموزشی ایفا می کنند. این فناوری ها موجب بهبود کیفیت آموزش، شخصی سازی فرآیند یادگیری، افزایش تعامل میان معلم و دانش آموز، توسعه آموزش الکترونیکی، ارتقای مدیریت آموزشی، بهبود روش های ارزشیابی، افزایش انگیزه یادگیرندگان و تقویت مهارت های قرن بیست ویکم مانند تفکر انتقادی، خلاقیت، حل مسئله، همکاری و سواد دیجیتال می شوند. همچنین نتایج نشان داد که بهره گیری از فناوری های نوظهور می تواند به تحقق عدالت آموزشی، افزایش دسترسی به منابع آموزشی، کاهش محدودیت های زمانی و مکانی و ارتقای بهره وری نظام تعلیم و تربیت کمک کند.در عین حال، یافته ها بیانگر آن است که تحقق کامل این ظرفیت ها با چالش هایی همچون کمبود زیرساخت های فناوری، محدودیت تجهیزات، ضعف سواد دیجیتال معلمان و دانش آموزان، مقاومت در برابر تغییر، کمبود محتوای آموزشی استاندارد، نابرابری در دسترسی به فناوری و مسائل مرتبط با امنیت اطلاعات و حریم خصوصی روبه رو است. بنابراین، موفقیت تحول دیجیتال در نظام آموزشی مستلزم برنامه ریزی راهبردی، توسعه زیرساخت های ارتباطی، توانمندسازی حرفه ای معلمان، بازنگری در برنامه های درسی، تولید محتوای آموزشی باکیفیت، تدوین سیاست های منسجم و رعایت اصول اخلاقی در استفاده از فناوری های نوظهور است.در مجموع، نتایج این پژوهش نشان می دهد که فناوری های نوظهور نه تنها ابزارهایی برای تسهیل آموزش، بلکه محرک اصلی تحول نظام آموزشی در عصر دیجیتال هستند و استفاده هدفمند و آگاهانه از آن ها می تواند زمینه ارتقای کیفیت آموزش، توسعه سرمایه انسانی، افزایش عدالت آموزشی و تحقق اهداف آموزش و پرورش آینده نگر را فراهم سازد.

نویسندگان

فاطی کلاله

نویسنده اول