هوش مصنوعی و آینده کلاس های درس هوشمند

هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش هوش مصنوعی در آینده کلاس های درس هوشمند و شناسایی ابعاد، فرصت ها و چالش های پیش روی نظام های آموزشی در عصر دیجیتال است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها، توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش شامل معلمان و کارشناسان حوزه فناوری آموزشی در مقاطع مختلف تحصیلی (ابتدایی، متوسطه اول و متوسطه دوم) در شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ است که با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی، ۳۷۵ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته ای با ۲۵ گویه در ۵ بعد بود که روایی آن از طریق روایی محتوایی با نظر خبرگان و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ (۰/۹۴) تایید شد. نتایج آزمون کولموگروف-اسمیرنوف نشان داد که توزیع داده ها در تمامی ابعاد نرمال است (p>۰/۰۵). یافته های آزمون تی تک نمونه ای نشان داد که میانگین نگرش معلمان و کارشناسان نسبت به نقش هوش مصنوعی در کلاس های درس هوشمند به طور معناداری بالاتر از حد متوسط است (p<۰/۰۰۱). این پژوهش نتیجه گرفت که هوش مصنوعی با ارائه سیستم های یادگیری تطبیقی، معلمان مجازی، تحلیل یادگیری و محتوای شخصی سازی شده، آینده کلاس های درس را متحول خواهد کرد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، کلاس درس هوشمند ، یادگیری تطبیقی ، یادگیری شخصی سازی شده ، سیستم های آموزش هوشمند