اضطراب عملکرد تحصیلی در عصر فناوری

هدف از پژوهش حاضر، بررسی اضطراب عملکرد تحصیلی در میان دانشجویان در عصر فناوری بود. روش پژوهش توصیفی-پیمایشی و از نظر هدف، کاربردی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که از میان آن ها ۲۵۰ نفر به روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته اضطراب عملکرد تحصیلی بود که بر اساس مبانی نظری کسیدی و جانسون (۲۰۰۲) و مقیاس اضطراب فناوری اقتباس از چارچوب برازنان (۱۹۹۸) طراحی شد. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه توسط پنل متخصصان روان شناسی تربیتی و فناوری آموزشی تایید گردید و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ (α = ۰/۸۹) محاسبه شد. تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی (آزمون تی تک نمونه ای) در سطح معناداری ۰/۰۵ انجام شد. آزمون کولموگروف-اسمیرنوف نشان داد که داده ها از توزیع نرمال برخوردار هستند (p > ۰/۰۵). نتایج آزمون تی تک نمونه ای نشان داد که میانگین نمره اضطراب عملکرد تحصیلی دانشجویان در عصر فناوری به طور معناداری بالاتر از میانگین نظری است (p < ۰/۰۰۱). یافته های پژوهش آشکار ساخت که عواملی همچون قرار گرفتن مداوم در معرض محرک های دیجیتال، ترس از شکست فناوری در آزمون های برخط، مقایسه با همسالان در فضاهای مجازی و سرریز اطلاعاتی، از مهم ترین پیش بین های اضطراب عملکرد تحصیلی در عصر حاضر به شمار می روند. نتایج این پژوهش می تواند مورد استفاده مسئولان دانشگاهی، مشاوران و برنامه ریزان آموزشی قرار گیرد تا مداخلات هدفمندی را در راستای کاهش اضطراب تحصیلی در محیط های یادگیری فناورانه طراحی نمایند.

کلیدواژه ها:

اضطراب عملکرد تحصیلی ، فناوری ، یادگیری دیجیتال ، ارزیابی برخط ، دانشجویان