بررسی تاثیر به کارگیری روش های نوین تدریس بر کیفیت فرآیند یاددهی–یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر به کارگیری روش های نوین تدریس بر کیفیت فرآیند یاددهی-یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در مدارس متوسطه بود. روش پژوهش از نظر ماهیت توصیفی-پیمایشی و از حیث هدف کاربردی بود. جامعه آماری شامل کلیه دبیران مقطع متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که با استفاده از نمونه گیری تصادفی طبقه ای، ۲۸۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته ای بود که روایی آن توسط صاحب نظران علوم تربیتی تایید و پایایی آن از طریق ضریب آلفای کرونباخ (α=۰/۹۴) محاسبه شد. به منظور بررسی نرمال بودن توزیع داده ها از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف و برای آزمون فرضیه های پژوهش از آزمون تی تک نمونه ای استفاده شد. یافته ها نشان داد که به کارگیری روش های نوین تدریس بر کیفیت فرآیند یاددهی-یادگیری (t=۱۸/۴۲، p<۰/۰۰۱) و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان (t=۱۵/۷۶، p<۰/۰۰۱) تاثیر معنادار و مثبتی دارد. بر اساس نتایج، یادگیری فعال، یادگیری مشارکتی، یادگیری مبتنی بر مسئله و بهره گیری از فناوری های آموزشی به عنوان موثرترین مولفه ها در ارتقای کیفیت آموزشی و پیشرفت تحصیلی شناسایی شدند

کلیدواژه ها:

روش های نوین تدریس ، فرآیند یاددهی-یادگیری ، پیشرفت تحصیلی ، یادگیری فعال ، فناوری آموزشی.