کلاس درس بدون مرز؛ آموزش جهانی با ابزارهای هوش مصنوعی

گسترش سریع فناوری های هوش مصنوعی (AI) چشم انداز آموزش را دگرگون ساخته و فرصت های بی سابقه ای برای یادگیری جهانی فراهم آورده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش ابزارهای هوش مصنوعی در ایجاد کلاس درس بدون مرز و آموزش جهانی از دیدگاه صاحب نظران حوزه آموزش انجام شد. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر شیوه گردآوری داده ها، توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری شامل کلیه متخصصان فناوری آموزشی و برنامه ریزی درسی شهر تهران در سال ۱۴۰۳ بود که از میان آنان ۱۵۰ نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی آن توسط متخصصان و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ (α = ۰/۹۴) تایید شد. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های کولموگروف-اسمیرنوف و تی تک نمونه ای انجام گرفت. یافته ها نشان داد که ابزارهای هوش مصنوعی نقش معناداری در ایجاد کلاس درس بدون مرز دارند (p < ۰/۰۵). ابعاد یادگیری شخصی سازی شده، تولید محتوای آموزشی هوشمند، دستیاران آموزشی مجازی و همکاری های علمی بین المللی به عنوان تاثیرگذارترین مولفه ها شناسایی شدند. نتایج نشان داد که میانگین نمرات کسب شده در تمامی مولفه ها به طور معناداری بالاتر از میانگین نظری (۳) است. پژوهش نتیجه گرفت که با وجود چالش هایی نظیر شکاف دیجیتالی، حریم داده ها و دغدغه های اخلاقی، ابزارهای هوش مصنوعی از ظرفیت قابل توجهی برای ارائه فرصت های آموزشی بدون مرز، عادلانه و شخصی سازی شده برخوردارند. پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی راهبردهای جامعی برای ادغام هوش مصنوعی در نظام های آموزشی رسمی تدوین کنند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، کلاس درس بدون مرز ، آموزش جهانی ، یادگیری شخصی سازی شده ، فناوری آموزشی