تاثیر داستان سرایی آموزشی بریادگیری پایدار

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر داستان سرایی آموزشی بر یادگیری پایدار در میان دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شد. روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره ابتدایی در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که از میان آنان نمونه ای به حجم ۶۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۳۰ نفر) گمارده شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته یادگیری پایدار بود که روایی آن توسط متخصصان علوم تربیتی تایید و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ (α = ۰/۸۹) محاسبه شد. گروه آزمایش طی ۱۲ جلسه ۶۰ دقیقه ای به روش داستان سرایی و گروه کنترل به شیوه متعارف آموزش دیدند. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف و آزمون تی تک نمونه ای انجام شد. نتایج نشان داد که داستان سرایی آموزشی بر یادگیری پایدار و مولفه های آن (پردازش عمیق، یادگیری معنادار و ماندگاری دانش) در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل تاثیر معناداری دارد (p < ۰/۰۱). بنابراین، داستان سرایی آموزشی می تواند به عنوان روشی اثربخش در ارتقای یادگیری پایدار دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

داستان سرایی آموزشی ، یادگیری پایدار ، پردازش عمیق ، یادگیری معنادار ، ماندگاری دانش