اثرات هوش مصنوعی و دگرگونی نظام آموزش و پرورش

هوش مصنوعی (AI) در سال های اخیر به سرعت از حاشیه به مرکز تحولات نظام های آموزشی جهان راه یافته است. این مقاله با رویکردی نظام مند به بررسی اثرات چندوجهی هوش مصنوعی بر آموزش و پرورش می پردازد. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی با قابلیت هایی همچون شخصی سازی یادگیری، ارائه بازخورد فوری، و تحلیل داده های آموزشی، ساختارهای سنتی تدریس، ارزشیابی و مدیریت آموزشی را دگرگون ساخته است . با این حال، ورود این فناوری با چالش های بنیادینی مانند تهدید سلامت آموزشی، شکاف دیجیتال، سوگیری الگوریتمی، و مسائل حقوقی و اخلاقی همراه است . مقاله با بهره گیری از رویکرد سیستم های پیچیده و تحلیل لایه های برنامه درسی (مقرر، اجرا شده و تحقق یافته)، استدلال می کند که موفقیت در یکپارچه سازی هوش مصنوعی در آموزش، نیازمند نگاهی کل نگر، تدوین چارچوب های اخلاقی منسجم، توانمندسازی معلمان، و بازاندیشی در اهداف و روش های یادگیری است تا از بروز «خودکارسازی بیروح» جلوگیری شده و «هوش همکارانه» تحقق یابد

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش و پرورش ، دانش آموزان.