مدل سازی نقش یادگیری مبتنی بر شبیه سازی های هوشمند در توسعه مهارت های حل مسئله پیچیده دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف مدل سازی نقش یادگیری مبتنی بر شبیه سازی های هوشمند در توسعه مهارت های حل مسئله پیچیده دانش آموزان انجام شد. یادگیری مبتنی بر شبیه سازی های هوشمند نه تنها به طور مستقیم بر ارتقای مهارت حل مسئله پیچیده دانش آموزان اثرگذار است، بلکه از طریق متغیرهای میانجی مانند خودتنظیمی شناختی و کاهش بار شناختی نامربوط، اثری غیرمستقیم و تعیین کننده بر عملکرد تحلیلی آنان دارد. سامانه های شبیه سازی با ارائه بازخوردهای بهنگام و شخصی سازی مسیر یادگیری، به دانش آموزان کمک می کنند تا راهبردهای خود را اصلاح کرده و فرآیندهای ذهنی خود را مدیریت نمایند. این تعامل پویا موجب تقویت انعطاف پذیری شناختی و بهبود توانایی تصمیم گیری در شرایط عدم قطعیت می شود که از ارکان اصلی حل مسئله پیچیده است. نتایج این پژوهش بر ضرورت بازنگری در طراحی محیط های یادگیری و ادغام هدفمند فناوری های هوشمند در برنامه های درسی تاکید می کند. مدل ارائه شده در این تحقیق می تواند به عنوان چارچوبی راهنما برای طراحان آموزشی، معلمان و تولیدکنندگان نرم افزارهای آموزشی مورد استفاده قرار گیرد تا با تکیه بر سازوکارهای شناختی تبیین شده، محیط هایی کارآمدتر و اثربخش تر برای دانش آموزان طراحی کنند. سرمایه گذاری بر توسعه این فناوری ها و توانمندسازی معلمان در به کارگیری آن ها، گامی اساسی در جهت آماده سازی نسل جدید برای مواجهه با چالش های چندبعدی و متغیر آینده خواهد بود.

کلیدواژه ها:

یادگیری ، شبیه سازی هوشمند ، مهارت ، حل مسئله پیچیده ، دانش آموزان