تحول نظام اداری با هوش مصنوعی و رباتیک

پژوهش حاضر با هدف بررسی تحول نظام اداری از طریق به کارگیری هوش مصنوعی و رباتیک در سازمان های دولتی ایران انجام شده است. این تحقیق با روش کمی-توصیفی-پیمایشی به بررسی تاثیر فناوری های هوشمند بر بهره وری، ارائه خدمات، فرایندهای تصمیم گیری و تغییرات ساختاری در مدیریت عمومی می پردازد. جامعه آماری پژوهش را مدیران ارشد و میانی سازمان های دولتی ایران تشکیل می دهند که از میان آن ها ۳۸۴ نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. گردآوری داده ها با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته انجام شد که روایی آن توسط خبرگان تایید (CVR = ۰.۸۷، CVI = ۰.۹۱) و پایایی آن از طریق ضریب آلفای کرونباخ (α = ۰.۹۴) تایید گردید. برای بررسی نرمال بودن توزیع داده ها از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف و برای آزمون فرضیه های پژوهش از آزمون تی تک نمونه ای استفاده شد. یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی و رباتیک بر تمامی ابعاد تحول اداری شامل بهره وری (t = ۱۸.۴۳، p < ۰.۰۰۱)، ارائه خدمات (t = ۱۶.۷۲، p < ۰.۰۰۱)، کیفیت تصمیم گیری (t = ۱۴.۹۱، p < ۰.۰۰۱)، یادگیری سازمانی (t = ۱۳.۵۸، p < ۰.۰۰۱) و توانمندسازی کارکنان (t = ۱۲.۳۴، p < ۰.۰۰۱) تاثیر معنادار داشته است. نتایج تایید می کند که اتوماسیون هوشمند در کاهش هزینه های اداری، تسریع فرایندها، افزایش شفافیت و بهبود کیفیت خدمات عمومی نقش موثری داشته است. پژوهش حاضر پیشنهادهای کاربردی برای مدیران و سیاست گذاران در خصوص به کارگیری بهینه فناوری های هوشمند در سازمان های دولتی ارائه می نماید.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، رباتیک ، تحول اداری ، مدیریت عمومی ، دولت دیجیتال ، بهره وری ، ایران