چگونه توانستم رفتارهای پرخاشگرانه را در شاگردم محمدرضا کاهش دهم

هدف از انجام این اقدام پژوهی، کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و تهاجمی دانش آموزی ۱۱ ساله با کم توانی ذهنی در پایه آمادگی مقدماتی مدرسه استثنایی بود. محمدرضا به دلیل بیش فعالی، نقص توجه، عدم همکاری در فعالیت های آموزشی و رفتارهای تهاجمی نظیر ضربه زدن، هل دادن و آزار جسمی همکلاسی ها، علاوه بر ایجاد مشکلات رفتاری برای سایر دانش آموزان، روند آموزش و مدیریت کلاس را نیز با اختلال مواجه کرده بود. برای شناسایی عوامل موثر بر بروز این رفتارها، از مشاهده مستقیم، مصاحبه با مادر، مشورت با معلم سال گذشته و بررسی پیشایندها و پیامدهای رفتار استفاده شد. پس از تحلیل شرایط، جلسات متعددی با خانواده برگزار و راهکارهایی مانند حذف بازی های خشن در منزل، استفاده از تقویت مثبت، برچسب و پاداش برای رفتارهای مطلوب، بی توجهی به رفتارهای نامناسب، آموزش بیان احساسات و خواسته ها و ارجاع دانش آموز به رفتاردرمانگر اجرا شد. همچنین با تصمیم شورای مدرسه، ساعت حضور دانش آموز متناسب با شرایط جسمی و رفتاری وی تنظیم گردید. پیگیری مستمر با خانواده و اجرای راهکارهای رفتاری موجب کاهش نسبی رفتارهای پرخاشگرانه، افزایش همکاری دانش آموز در کلاس و بهبود تعامل او با همکلاسی ها شد و زمینه مناسب تری برای آموزش و یادگیری در کلاس فراهم گردید.

کلیدواژه ها:

کم توانی ذهنی ، رفتارهای پرخاشگرانه ، بیش فعالی و نقص توجه ، تقویت مثبت ، رفتاردرمانی