مدیریت یک دانشگاه بین المللی با رویکرد هوشمند

طراحی الگوی مدیریت هوشمند دانشگاه بین المللی: یک مطالعه با رویکرد روش شناسی ترکیبیچکیده. شتاب بی سابقه ی بین المللی شدن آموزش عالی، ظهور فناوری های انقلاب صنعتی چهارم و تحولات عمیق ناشی از همه گیری کووید-۱۹، در مجموع دانشگاه های جهان را ناگزیر از بازنگری در الگوهای مدیریتی خود ساخته است. از دانشگاه های بین المللی، به ویژه، انتظار می رود در تقاطع تعالی آکادمیک، تحرک فرامرزی، ارائه ی چندزبانه و تولید پژوهشی رقابت پذیر در سطح جهانی عمل کنند؛ امری که مستلزم زیرساختی مدیریتی هوشمند، پویا و پیچیده است. با وجود گسترش ادبیات در حوزه های شهر هوشمند، حکمرانی هوشمند و صنعت ۴/۰، مفهوم «مدیریت هوشمند دانشگاه» به ویژه در بستر ایران و منطقه، همچنان از نظر نظری توسعه نیافته باقی مانده است. پژوهش حاضر با هدف طراحی و اعتبارسنجی الگویی جامع برای مدیریت هوشمند دانشگاه های بین المللی انجام شد. این پژوهش از طراحی ترکیبی اکتشافی متوالی بهره گرفت. در مرحله ی کیفی، با ۲۲ نفر از مدیران ارشد، اعضای هیئت علمی و کارشناسان سیاست گذاری دانشگاه های بین المللی مصاحبه ی نیمه ساختاریافته به عمل آمد و داده ها با روش تحلیل چارچوبی تجزیه وتحلیل شدند. در مرحله ی کمی، پرسشنامه ی محقق ساخته بر اساس یافته های کیفی طراحی و میان ۳۶۲ نفر از اعضای هیئت علمی، مدیران و دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه های بین المللی منتخب در ایران و خارج از کشور توزیع شد. روایی سازه با تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی و پایایی با آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی بررسی شد. برای بررسی نرمال بودن توزیع متغیرها از آزمون کولموگروف–اسمیرنوف و برای مقایسه ی وضعیت ادراک شده ی هر بعد با میانگین نظری از آزمون تی تک نمونه ای استفاده شد. یافته ها نشان دادند که مدیریت هوشمند دانشگاه بین المللی از ده بعد به هم پیوسته تشکیل شده است: راهبری هوشمند، آموزش و یادگیری هوشمند، پژوهش و نوآوری هوشمند، زیرساخت فناورانه ی هوشمند، خدمات هوشمند، بین المللی سازی هوشمند، مدیریت منابع انسانی هوشمند، مدیریت مالی هوشمند، تضمین کیفیت هوشمند و مدیریت دانش و داده. نتایج آزمون تی تک نمونه ای نشان داد که وضعیت هفت بعد به طور معناداری بالاتر از میانگین نظری است؛ در حالی که بعد مدیریت مالی هوشمند تفاوت معناداری با میانگین نداشت که این امر حاکی از یک ضعف ساختاری است و نیازمند توجه سیاستی است. این پژوهش با تلوین نظریه ی یکپارچه ای از تلفیق نظریه ی بین المللی شدن، نظریه ی نهادی و نظریه ی حکمرانی هوشمند، به ادبیات موضوع کمک می کند و برای مدیران دانشگاهی، سیاست گذاران و نهادهای تضمین کیفیت در عصر پساکرونا توصیه های کاربردی ارائه می دهد. مقاله با ارائه ی نقشه راهی برای تحول دیجیتال و هوشمند دانشگاه های بین المللی به پایان می رسد.

کلیدواژه ها:

مدیریت هوشمند ، دانشگاه بین المللی ، حکمرانی هوشمند ، تحول دیجیتال ، آموزش عالی ، بین المللی سازی ، مدیریت دانش ، تضمین کیفیت.