استفاده از هوش مصنوعی در آموزش دانش آموزان با نیازهای ویژه

پژوهش حاضر با هدف بررسی استفاده از هوش مصنوعی در آموزش دانش آموزان با نیازهای ویژه از دیدگاه معلمان این حوزه انجام شد. روش پژوهش از نوع توصیفی-پیمایشی بود و جامعه آماری شامل کلیه معلمان آموزش و پرورش استثنایی استان تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که از میان آن ها ۲۸۰ نفر به روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته ای بود که روایی آن به تایید پنل خبرگان و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ (α = ۰/۹۴) تایید شد. آزمون کولموگروف-اسمیرنوف نشان داد توزیع داده ها نرمال نیست؛ ازاین رو، از آزمون تی تک نمونه ای برای تحلیل داده ها استفاده شد. یافته ها نشان داد از دیدگاه معلمان، استفاده از هوش مصنوعی در آموزش دانش آموزان با نیازهای ویژه در همه ابعاد (شخصی سازی یادگیری، دسترسی پذیری، تعامل آموزشی، پشتیبانی ارتباطی، توانمندسازی معلمان، و چالش ها و ملاحظات) در سطح بالایی قرار دارد. همچنین نتایج نشان داد بین میانگین مشاهده شده و میانگین نظری ۳ در تمامی ابعاد تفاوت معناداری وجود دارد (p < ۰/۰۵). بر اساس یافته ها، پیشنهاد می شود سیاست گذاران حوزه آموزش و پرورش استثنایی، زیرساخت های لازم برای استفاده بهینه از هوش مصنوعی در مدارس را فراهم کنند و آموزش های لازم در زمینه نحوه استفاده از این فناوری ها به معلمان ارائه شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش و پرورش استثنایی ، دانش آموزان با نیازهای ویژه ، فناوری آموزشی ، آموزش فراگیر