هوش هیجانی معلم و تاثیر آن بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان

مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه بین هوش هیجانی معلمان و عملکرد تحصیلی دانش آموزان در مدارس متوسطه دوم انجام شد. هوش هیجانی به عنوان توانایی درک، استفاده، فهم و مدیریت احساسات (سالووی و مایر، ۱۹۹۰) به عنوان عاملی مهم در اثربخشی تدریس و یادگیری شناخته شده است. این پژوهش توصیفی-همبستگی با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، ۳۰۰ دانش آموز و ۶۰ معلم را از مدارس متوسطه دوم ناحیه ۴ تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ انتخاب کرد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه هوش هیجانی بار-ان (EQ-i) برای معلمان و معدل کل دانش آموزان برای سنجش عملکرد تحصیلی بود. آزمون کولموگروف-اسمیرنوف نرمال بودن توزیع داده ها را تایید کرد و برای تحلیل داده ها از آزمون تی تک نمونه ای استفاده شد. نتایج نشان داد که هوش هیجانی معلمان به طور معناداری بالاتر از میانگین بوده و رابطه مثبت و معناداری بین هوش هیجانی معلمان و عملکرد تحصیلی دانش آموزان وجود دارد (p < ۰/۰۱). همچنین هر پنج مولفه هوش هیجانی معلمان (خودآگاهی، خودتنظیمی، انگیزش، همدلی و مهارت های اجتماعی) به طور معناداری پیش بین عملکرد تحصیلی دانش آموزان بودند. این یافته ها بر اهمیت ادغام آموزش هوش هیجانی در برنامه های تربیت معلم و توسعه حرفه ای تاکید دارد. پژوهش حاضر به سیاست گذاران آموزشی پیشنهاد می کند که شایستگی های هوش هیجانی را در فرآیندهای انتخاب، آموزش و ارزیابی معلمان بگنجانند تا نتایج تحصیلی بهبود یابد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، معلم ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ، مدل بار-ان ، آموزش متوسطه