توانمندسازی دانش آموزان ابتدایی از طریق آموزش مهارت های زندگی؛ راهبردی برای ارتقای سلامت روان و تعاملات اجتماعی

مهارت های زندگی اجتماعی از مهم ترین شایستگی هایی هستند که زمینه ساز رشد همه جانبه کودکان، برقراری روابط سالم، حل مسئله، تصمیم گیری آگاهانه و سازگاری با محیط های اجتماعی به شمار می روند. دوره ابتدایی، به دلیل شکل گیری شخصیت، ارزش ها و الگوهای رفتاری، بهترین زمان برای آموزش این مهارت ها است. پژوهش حاضر با هدف بررسی اهمیت آموزش مهارت های زندگی اجتماعی در مدارس و تحلیل نقش آن در رشد فردی و اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که آموزش مهارت هایی مانند ارتباط موثر، همدلی، همکاری، مسئولیت پذیری، احترام به دیگران، مدیریت هیجان، حل تعارض، خودآگاهی و تصمیم گیری، موجب افزایش اعتمادبه نفس، بهبود روابط بین فردی، کاهش رفتارهای پرخاشگرانه، تقویت مشارکت در فعالیت های گروهی و ارتقای سلامت روان دانش آموزان می شود. همچنین، تلفیق این مهارت ها با برنامه های آموزشی و فعالیت های کلاسی، زمینه یادگیری فعال، افزایش انگیزه تحصیلی و بهبود عملکرد آموزشی را فراهم می کند. نتایج پژوهش بر ضرورت گنجاندن آموزش مهارت های زندگی اجتماعی در برنامه درسی مدارس ابتدایی، توانمندسازی معلمان و مشارکت خانواده ها در تقویت این مهارت ها تاکید دارد و نشان می دهد که سرمایه گذاری در این حوزه، نقش مهمی در تربیت دانش آموزانی مسئولیت پذیر، توانمند و آماده برای زندگی اجتماعی خواهد داشت

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، مهارت های اجتماعی ، دانش آموزان ابتدایی ، آموزش ابتدایی ، سازگاری اجتماعی ، سلامت روان ، ارتباط موثر ، مسئولیت پذیری ، رشد اجتماعی