مدیریت پایدار پسماند و تاثیر آن بر منظر شهری

در این پژوهش کیفی، با استفاده از مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۲۵ نفر از مدیران شهری، کارشناسان محیط زیست و شهروندان فعال در سه کلانشهر ایران، و نیز تحلیل محتوای اسناد راهبردی و تصاویر ماهواره ای، به بررسی رابطه میان مدیریت پایدار پسماند و منظر شهری پرداخته شد. یافته ها نشان میدهد که الگوهای نامنظم دفن و جمع آوری پسماند، نه تنها به آلودگی بصری و بویایی فضاهای عمومی دامن میزند، بلکه با تضعیف حس تعلق مکانی و کاهش حضورپذیری شهروندان، کیفیت ادراکی منظر را به شدت تنزل میدهد. در مقابل، پیاده سازی سیستم های تفکیک از مبدا، ایجاد مراکز سبز پردازش پسماند و طراحی ایستگاه های بازیافت با معماری هماهنگ با بافت محلی، ضمن کاهش آلودگی ها، به عنوان عناصر مثبت هویت بخش در سیمای شهر ظاهر میشوند. نتیجه آنکه مدیریت پایدار پسماند، فراتر از یک راهکار فنی، کنشی فرهنگی-فضایی است که بازآفرینی منظر شهری را از طریق بازتعریف رابطه مردم با محیط زندگیشان ممکن میسازد

کلیدواژه ها:

مدیریت ، پسماند ، منظرشهری