مدل سازی تاثیر آموزش مبتنی بر شایستگی های آینده بر ارتقای سرمایه انسانی و آمادگی شغلی دانش آموزان

نظام های آموزشی دیگر نمی توانند تنها با انتقال دانش های ثابت و حافظه محور، دانش آموزان را برای زیست فردی، اجتماعی و شغلی آماده سازند، زیرا شرایط امروز، مستلزم برخورداری از مجموعه ای از توانایی های چندبعدی همچون تفکر انتقادی، حل مسئله، یادگیری مستمر، مهارت های ارتباطی، سازگاری، خلاقیت و توان تصمیم گیری در موقعیت های پیچیده است. آموزش مبتنی بر شایستگی های آینده با تمرکز بر چنین توانایی هایی، زمینه ای را فراهم می آورد که در آن دانش آموز نه صرفا دریافت کننده اطلاعات، بلکه کنشگری فعال در فرآیند یادگیری باشد.آموزش مبتنی بر شایستگی های آینده می تواند از دو مسیر اساسی بر وضعیت دانش آموزان اثر بگذارد. مسیر نخست به ارتقای سرمایه انسانی مربوط می شود، زیرا این نوع آموزش با تقویت دانش کاربردی، مهارت های شناختی و اجتماعی، نگرش حرفه ای و توان انطباق با تغییرات، کیفیت قابلیت های انسانی را افزایش می دهد. مسیر دوم به آمادگی شغلی مربوط است، چرا که دانش آموزان در فرآیند چنین آموزشی، علاوه بر یادگیری محتوای درسی، برای شناخت بهتر خود، درک محیط کار، برقراری ارتباط موثر، تصمیم گیری، مسئولیت پذیری، تاب آوری و ورود آگاهانه تر به عرصه های شغلی آماده می شوند. دانش آموزانی که در محیط های آموزشی فعال، تعاملی و مهارت محور قرار می گیرند، در ابعاد گوناگونی مانند خودکارآمدی، حل مسئله، انعطاف پذیری، انگیزه پیشرفت، نگرش مثبت به آینده شغلی و مهارت های بین فردی عملکرد مطلوب تری دارند. یافته های پژوهش می تواند برای معلمان، مشاوران، طراحان برنامه درسی و سیاست گذاران اشتغال جوانان سودمند باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش ، شایستگی ، آینده ، سرمایه انسانی ، آمادگی شغلی ، دانش آموزان