تاثیر مدیریت کلاس مبتنی بر تشویق و بازخورد سازنده بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

مدیریت کلاس درس یکی از مولفه های بنیادین در هدایت فرآیند یاددهی-یادگیری است. پژوهش حاضر با هدف بررسی و تبیین کیفی تاثیر مدیریت کلاس مبتنی بر تشویق و بازخورد سازنده بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام شده است.روش شناسی: این پژوهش با رویکرد کیفی و روش توصیفی-تحلیلی انجام گردیده است. جامعه تحلیل شامل اسناد علمی، پژوهش های پیشین و دیدگاه های متخصصان حوزه تعلیم و تربیت در این زمینه بود. ابزار گردآوری اطلاعات، فیش برداری و بازخوانی نظام مند متون مرتبط بوده و داده های حاصل با استفاده از روش تحلیل مضمون (تماتیک) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند تا مولفه های کلیدی تشویق و بازخورد سازنده استخراج گردند.یافته ها: تحلیل کیفی یافته ها نشان داد که مدیریت کلاس مبتنی بر تشویق و بازخورد سازنده از طریق سه مضمون اصلی «تقویت خودپنداره مثبت تحصیلی»، «کاهش اضطراب ارزیابی و ایجاد امنیت روانی» و «افزایش انگیزش درونی برای یادگیری عمیق» بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان اثرگذار است. بازخوردهای سازنده و توصیفی به جای نمره گرایی محض، مسیر یادگیری را برای دانش آموز شفاف ساخته و تشویق های هدفمند مانع از فرسودگی تحصیلی می شوند.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه توصیفی نشان می دهد که گذار از مدیریت کلاس سنتی (کنترل محور) به مدیریت پویا و بازخورد محور، پیش شرط ارتقای کیفیت آموزشی است. استقرار این الگو مستلزم توانمندسازی معلمان در زمینه مهارت های ارتباطی و روش های نوین سنجش تکوینی است تا بسترساز رشد همه جانبه و پیشرفت تحصیلی پایدار دانش آموزان گردد.

کلیدواژه ها:

مدیریت کلاس ، تشویق ، بازخورد سازنده ، پیشرفت تحصیلی ، روش کیفی ، توصیفی-تحلیلی.