نقش هوش مصنوعی در آموزش مهارت های زندگی به دانش آموزان

در عصری که فناوری های هوشمند به سرعت در حال دگرگونی همه ابعاد زندگی بشر هستند، نظام های آموزشی با پرسشی بنیادین روبرو شده اند: چگونه می توان دانش آموزان را برای زیستن در جهانی آمیخته با هوش مصنوعی آماده ساخت؟ پاسخ به این پرسش، فراتر از آموزش سواد دیجیتال، مستلزم بازاندیشی در مفهوم مهارت های زندگی و شیوه های پرورش آن هاست. این مقاله با رویکردی تحلیلی-توصیفی به بررسی نقش هوش مصنوعی در آموزش مهارت های زندگی به دانش آموزان می پردازد. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی از مسیرهای گوناگونی از جمله شبیه سازی سناریوهای واقعی، ارائه بازخورد شخصی سازی شده، تحلیل رفتارهای اجتماعی و ایجاد محیط های یادگیری تعاملی، می تواند به پرورش مهارت هایی همچون خودآگاهی، حل مسئله، همدلی، تفکر انتقادی و همکاری کمک کند. با این حال، به کارگیری این فناوری با چالش هایی نظیر وابستگی بیش ازحد به ابزارهای هوشمند، نگرانی های مربوط به حریم خصوصی، شکاف دیجیتال و نیاز به بازتعریف نقش معلم مواجه است. مقاله در پایان با تاکید بر رویکردی متوازن که در آن هوش مصنوعی به مثابه ابزاری در خدمت پرورش مهارت های انسانی به کار گرفته می شود، راهکارهایی برای بهره گیری موثر از این فناوری در نظام آموزشی ایران ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، نظام ارزیابی ، دانش آموزان.