نقش هوش مصنوعی در ارتقای نظام ارزیابی آموزشی

ارزیابی آموزشی به عنوان یکی از ارکان اساسی فرآیند یاددهی-یادگیری، همواره با چالش هایی نظیر ذهنیت گرایی، تاخیر در بازخورد، ناتوانی در پوشش ابعاد چندگانه یادگیری و نادیده گرفتن تفاوت های فردی مواجه بوده است. ظهور و توسعه هوش مصنوعی (AI) در دهه های اخیر، افق های جدیدی را در زمینه سنجش و ارزشیابی آموزشی گشوده است. این مقاله با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از مرور نظام مند منابع معتبر داخلی و بین المللی، به بررسی نقش هوش مصنوعی در ارتقای نظام ارزیابی آموزشی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی با بهره گیری از قابلیت هایی چون پردازش زبان طبیعی، یادگیری ماشین و تحلیل پیشرفته داده، می تواند ارزشیابی را از وضعیت سنتی و ایستا به نظامی پویا، دقیق و شخصی سازی شده تبدیل کند. از مهم ترین کاربردهای آن می توان به ارزشیابی تطبیقی، تصحیح خودکار، تحلیل داده های چندوجهی، ارائه بازخورد فوری و شخصی سازی شده، و پیش بینی عملکرد تحصیلی اشاره کرد. با این حال، پیاده سازی هوش مصنوعی در نظام ارزیابی با چالش هایی جدی از جمله نگرانی های حریم خصوصی، سوگیری های الگوریتمی، هزینه های فناوری و نیاز به توانمندسازی نیروی انسانی همراه است. مقاله در پایان با تاکید بر رویکرد «انسان-هوش مصنوعی» به عنوان مسیر بهینه برای دستیابی به نظام ارزیابی کارآمد و عادلانه، پیشنهادهایی برای سیاست گذاری و پیاده سازی موثر این فناوری ارائه می دهد

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، معلمان ، دانش آموزان.