تاثیر هوش مصنوعی بر هویت حرفه ای معلمان

هوش مصنوعی به عنوان یکی از تاثیرگذارترین فناوری های عصر حاضر، نه تنها روش های تدریس و یادگیری را دگرگون ساخته، بلکه بنیان های هویت حرفه ای معلمان را نیز به چالش کشیده است. این مقاله به بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر هویت حرفه ای معلمان می پردازد. هویت حرفه ای معلمان، مجموعه باورها، ارزش ها و خودپنداره هایی است که نقش و جایگاه آنان را در نظام آموزشی تعریف می کند. با گسترش ابزارهای هوش مصنوعی در کلاس های درس، معلمان با پرسش های بنیادینی درباره «من که هستم؟» و «من چه می کنم؟» مواجه شده اند. یافته های پژوهش های recent نشان می دهد که هوش مصنوعی از یک سو با تضعیف نقش سنتی معلم به عنوان «مرجع دانش»، کاهش اقتدار حرفه ای و ایجاد احساس تهدید و اضطراب، بحران هویت حرفه ای را دامن زده است و از سوی دیگر، با فراهم آوردن امکان تمرکز بر نقش های اصیل تر انسانی نظیر هدایت گری، طراحی یادگیری و ارتباط عاطفی، افق های جدیدی برای بازتعریف هویت حرفه ای گشوده است. بر اساس گزارش های معتبر، ۶۹٫۴ درصد از معلمان به وضوح تغییر نقش خود در عصر هوش مصنوعی را درک کرده اند و ۹۶٫۱ درصد به طور فعال در حال یادگیری ابزارهای جدید هستند. این مقاله با مرور نظام مند پژوهش های انجام شده، ابعاد مختلف تاثیر هوش مصنوعی بر هویت حرفه ای معلمان را تحلیل کرده و بر ضرورت گذار از هویت «مرجع دانش» به هویت «طراح یادگیری و هدایت گر انسان محور» تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، هویت حرفه ای ، دانش آموزان.