مدرسه ای برای آینده؛ ایده های تحول آفرین برای معلمان

در عصری که با تحولات شتابان فناورانه، ناپایداری های زیست محیطی و پیچیدگی های اجتماعی تعریف می شود، مدارس در سراسر جهان با وظیفه ای بی سابقه روبه رو هستند: تربیت یادگیرندگانی برای آینده هایی که قابل پیش بینی نیستند. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و روش تحلیل اسنادی، به بررسی ایده های تحول آفرینی می پردازد که معلمان را قادر می سازد تجربه های یادگیری را با نیازهای قرن بیست ویکم هم راستا کنند. با بهره گیری از ادبیات نوظهور جهانی درباره ی یادگیری عمیق، یادگیری اجتماعی-عاطفی، نظریه ی یادگیری تحولی، آموزش سازنده و ارزیابی شایستگی محور، پژوهش شش محور به هم پیوسته را برای مدرسه ی آینده شناسایی می کند: عاملیت دانش آموز، ارزیابی شایستگی محور، یکپارچه سازی هدفمند فناوری، توسعه ی اجتماعی-عاطفی، پیوند با جامعه و فرهنگ یادگیری مادام العمر. یافته ها نشان می دهد تحول پایدار، کمتر وابسته به اصلاحات ساختاری و بیشتر نیازمند تغییر بنیادین در هویت حرفه ای معلم است؛ گذار از انتقال دهنده ی دانش به طراح یادگیری و از تکنیسین به هم کاوش گر معنا. در پایان، چارچوبی کاربردی پیشنهاد می شود که معلمان ایرانی می توانند برای بازسازی عملکرد کلاسی، توسعه ی حرفه ای و فرهنگ مدرسه ای به کار گیرند.

کلیدواژه ها:

آموزش تحول آفرین ، توسعه ی حرفه ای معلمان ، مهارت های آینده ، یادگیری قرن بیست ویکم ، عاملیت دانش آموز ، یادگیری عمیق ، ارزیابی شایستگی محور