بازآفرینی نظام های یاددهی–یادگیری در عصر هوش مصنوعی؛ راهکارهای نوین برای توسعه آموزش هوشمند و پاسخ گو به تفاوت های فردی

دگرگونی های فناورانه در سال های اخیر، الگوهای رایج آموزش را با تغییرات اساسی مواجه کرده و ضرورت حرکت به سوی نظام های یادگیری هوشمند را بیش از گذشته آشکار ساخته است. یکی از مهم ترین محورهای این تحول، استفاده از ظرفیت های هوش مصنوعی برای طراحی محیط های آموزشی انعطاف پذیر، تحلیل مستمر داده های یادگیری و ارائه تجربه های آموزشی متناسب با ویژگی های هر فراگیر است. مقاله حاضر با رویکردی توصیفی تحلیلی و بر پایه بررسی منابع علمی معتبر، به واکاوی نقش هوش مصنوعی در بازآفرینی فرایندهای یاددهی–یادگیری و توسعه آموزش هوشمند پرداخته است. نتایج نشان می دهد که به کارگیری فناوری های هوشمند می تواند کیفیت آموزش را از طریق بهبود تصمیم گیری های آموزشی، ارتقای انگیزه یادگیرندگان، افزایش دقت ارزشیابی، تقویت نقش حرفه ای معلمان و ایجاد فرصت های یادگیری متناسب با تفاوت های فردی ارتقا دهد. همچنین بهره برداری اثربخش از این ظرفیت ها مستلزم توسعه زیرساخت های فناوری، توانمندسازی نیروی انسانی، تدوین سیاست های حمایتی و رعایت اصول اخلاقی در مدیریت داده های آموزشی است. بر این اساس، هوش مصنوعی نه به عنوان جایگزین معلم، بلکه به عنوان ابزاری توانمندساز می تواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت و کارآمدی نظام آموزش و پرورش ایفا کند.

کلیدواژه ها:

آموزش هوشمند ، هوش مصنوعی ، یاددهی–یادگیری ، تحول آموزشی ، فناوری آموزشی ، تفاوت های فردی ، کیفیت آموزش