بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر شایستگی بر توسعه مهارت های قرن بیست و یکم و سرمایه انسانی آینده دانش آموزان

با توجه به دگرگونی های شتابان فناوری در بازار کار جهانی و ظهور پدیده هایی مانند هوش مصنوعی و دانش بنیان، شیوه های سنتی آموزش که بر حفظ محتوای درسی تمرکز دارند دیگر پاسخگوی نیازهای جوامع مدرن نیستند. به کارگیری تکالیف عملکردی و ارزیابی های تکوینی به جای آزمون های سنتی نمره محور، نقش چشمگیری در افزایش خودکارآمدی تحصیلی، کاهش فرسودگی ذهنی و ارتقای سازگاری شغلی دانش آموزان دارد. تلفیق شایستگی های فنی با مهارت های نرم و غیرشناختی در محیط های آموزشی فعال، زمینه ساز شکل گیری ذهنیت کارآفرینانه و خودتنظیمی در یادگیری مادام العمر می گردد که نیاز اصلی اقتصاد دانش بنیان است. سواد رسانه ای و سواد دیجیتال به عنوان ابزارهای صیانت از افکار عمومی و ارتقای استقلال فکری دانش آموزان در مواجهه با جریان های پیچیده اطلاعاتی شناسایی شدند که باید به طور مستقیم در برنامه ریزی های درسی ادغام شوند. همچنین مشخص شد که سرمایه گذاری بر روی انعطاف پذیری شناختی و توانایی انطباق پذیری شغلی فراگیران، علاوه بر تامین بهداشت روان نیروی کار آینده، میزان بهره وری ملی را افزایش داده و مانع از هدررفت استعدادها در ساختارهای صلب اجتماعی می شود. طراحی سناریوهای یادگیری فعال نظیر شبیه سازی، ایفای نقش و یادگیری مبتنی بر حل مسئله به عنوان راهکارهای عملی برای تحقق اهداف آموزش شایسته محور معرفی شدند که نیازمند توانمندسازی معلمان و تغییر نقش آنان به تسهیل گر است. هماهنگی میان برنامه های درسی ملی، نیازهای بازار کار فردا و ساختار فیزیکی کلاس ها به عنوان ضرورت های راهبردی برای سیاست گذاران حوزه تعلیم و تربیت مطرح شد تا چرخه تولید سرمایه انسانی کیفی بهینه گردد.

کلیدواژه ها:

آموزش ، شایستگی ، مهارت های قرن بیست و یکم ، سرمایه انسانی ، آینده ، دانش آموزان