تاثیر به کارگیری روش روایت محور در تدریس تاریخ بر انگیزه یادگیری و تفکر انتقادی دانش آموزان دوره متوسطه

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر به کارگیری روش روایت محور در تدریس تاریخ بر انگیزه یادگیری و تفکر انتقادی دانش آموزان دوره متوسطه بود. امروزه آموزش تاریخ تنها به انتقال اطلاعات مربوط به گذشته محدود نیست، بلکه بستری برای پرورش قدرت تحلیل، استدلال، قضاوت و درک ارتباط میان گذشته، حال و آینده محسوب می شود. با وجود این، استفاده از شیوه های سنتی تدریس، موجب کاهش علاقه دانش آموزان به درس تاریخ و محدود شدن نقش فعال آنان در فرایند یادگیری شده است. پژوهش حاضر با رویکرد کمی و به شیوه نیمه آزمایشی انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره متوسطه بود که از میان آنان نمونه ای به روش در دسترس انتخاب شد. گروه آزمایش طی هشت جلسه آموزش تاریخ را با استفاده از روش روایت محور دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل از روش متداول تدریس بهره برد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه انگیزه تحصیلی و پرسشنامه تفکر انتقادی بود. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد میانگین نمرات انگیزه یادگیری و تفکر انتقادی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل به طور معناداری افزایش یافته است. همچنین دانش آموزان شرکت کننده در آموزش روایت محور مشارکت فعال تر، درک عمیق تر از رویدادهای تاریخی و توانایی بیشتری در تحلیل علل و پیامدهای وقایع از خود نشان دادند. بر اساس نتایج، استفاده از روایت های تاریخی، داستان های مستند، زندگی نامه شخصیت ها و بازسازی رخدادهای تاریخی می تواند به عنوان روشی اثربخش در آموزش تاریخ مورد استفاده دبیران قرار گیرد و کیفیت یادگیری دانش آموزان را ارتقا دهد.

کلیدواژه ها:

تدریس تاریخ ، روایت محور ، انگیزه یادگیری ، تفکر انتقادی ، دانش آموزان