بررسی رابطه فرهنگ سازمانی مدرسه، عدالت آموزشی، جو روانی–اجتماعی، تعلق به مدرسه و تاب آوری تحصیلی با پیشگیری از افت تحصیلی دانش آموزان

آموزش و پرورش به عنوان یکی از اساسی ترین نهادهای اجتماعی، نقشی تعیین کننده در رشد همه جانبه فردی و اجتماعی نسل آینده دارد. یکی از مهم ترین اهداف نظام های آموزشی، فراهم کردن شرایطی است که تمامی دانش آموزان بتوانند با بهره گیری از ظرفیت های فردی، خانوادگی و مدرسه ای، مسیر موفقیت تحصیلی را طی کنند. با این حال، یکی از چالش های مهم و پایدار در بسیاری از نظام های آموزشی، پدیده افت تحصیلی دانش آموزان است که پیامدهای فردی، اجتماعی و اقتصادی گسترده ای به همراه دارد. افت تحصیلی تنها به کاهش نمرات یا عدم موفقیت در آزمون های آموزشی محدود نمی شود، بلکه می تواند نشانه ای از کاهش انگیزه، ضعف در مشارکت آموزشی، کاهش احساس تعلق، مشکلات روانی–اجتماعی، کاهش اعتمادبه نفس و حتی ترک تحصیل در سال های بعد باشد. ازاین رو، شناسایی عوامل موثر بر پیشگیری از افت تحصیلی و ایجاد محیطی حمایت کننده برای یادگیری، یکی از دغدغه های اصلی پژوهشگران، مدیران مدارس و سیاست گذاران آموزشی محسوب می شود. در گذشته، عوامل موثر بر افت تحصیلی بیشتر در ویژگی های فردی دانش آموزان مانند توانایی شناختی، انگیزه، وضعیت اقتصادی خانواده یا میزان تلاش فردی جست وجو می شد. در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به بررسی رابطه فرهنگ سازمانی مدرسه، عدالت آموزشی، جو روانی–اجتماعی، تعلق به مدرسه و تاب آوری تحصیلی با پیشگیری از افت تحصیلی دانش آموزان پرداخته شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که پیشگیری از افت تحصیلی دانش آموزان نیازمند توجه همزمان به عوامل سازمانی، آموزشی و روان شناختی مدرسه است؛ به گونه ای که تقویت فرهنگ سازمانی مثبت، تحقق عدالت آموزشی، ایجاد جو روانی–اجتماعی حمایتگر، افزایش تعلق به مدرسه و پرورش تاب آوری تحصیلی می تواند زمینه ارتقای انگیزه، مشارکت و موفقیت تحصیلی دانش آموزان را فراهم سازد. بنابراین، مدرسه ای که محیطی عادلانه، امن و حمایتگر ایجاد کند، نقش موثری در کاهش افت تحصیلی و بهبود کیفیت یادگیری ایفا خواهد کرد.

کلیدواژه ها:

فرهنگ سازمانی ، عدالت آموزشی ، تعلق به مدرسه ، افت تحصیلی ، دانش آموزان