نقش هوش هیجانی در مدیریت تعارض و حفظ اشتیاق تدریس

هدف: هدف این پژوهش، واکاوی نقش مولفه های هوش هیجانی در مدیریت تعارضات آموزشی و تداوم اشتیاق حرفه ای معلمان است. با توجه به چالش های فرساینده در محیط های آموزشی، این مطالعه به دنبال تبیین این فرضیه است که چگونه ارتقای خودآگاهی، همدلی و تنظیم هیجانی می تواند به جای استفاده از شیوه های سنتی کنترل گر (پاداش و تنبیه)، بستری مبتنی بر «عشق و کرامت» برای حل تعارضات ایجاد کند.روش شناسی: این مقاله به روش توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از مطالعات اسنادی و مرور نظام مند ادبیات پژوهشی در حوزه ی روان شناسی تربیتی انجام شده است. تمرکز اصلی بر واکاوی ارتباط میان خودتنظیمی هیجانی معلم و پیشگیری از فرسودگی شغلی است.یافته ها: نتایج نشان می دهد که معلمانی که از هوش هیجانی بالاتری برخوردارند، تعارضات کلاسی را نه به عنوان تهدیدی برای اقتدار خود، بلکه به عنوان فرصتی برای رشد مهارت های اجتماعی دانش آموزان می بینند. یافته ها حاکی از آن است که پذیرش هیجانی و مدیریت همدلانه ی تعارض، عامل کلیدی در حفظ «شوق تدریس» و پایداری انگیزه درونی معلم است. همچنین، رویکرد مبتنی بر کرامت انسانی، جایگزین پایداری برای مدل های مدیریت کلاس مبتنی بر کنترل گری یافته شد که در نهایت منجر به بهبود فضای روانی کلاس و افزایش تاب آوری معلمان می گردد.نتیجه گیری: هوش هیجانی نه تنها یک ابزار برای مدیریت کلاس، بلکه زیربنای اصلی برای حفظ سلامت روان معلمان و احیای اشتیاق آن ها به حرفه تدریس است. پیشنهاد می شود برنامه های توانمندسازی معلمان بر توسعه شایستگی های عاطفی و جایگزینی الگوهای قدرت محور با رویکردهای مبتنی بر کرامت تمرکز یابد.