نقش هوش مصنوعی در سیاست گذاری آموزشی

سیاست گذاری آموزشی به عنوان یکی از پیچیده ترین عرصه های حکمرانی عمومی، همواره با چالش هایی نظیر تخصیص بهینه منابع، پیش بینی نیازهای آینده، و پاسخگویی به تنوع فزاینده نیازهای یادگیرندگان مواجه بوده است. در سال های اخیر، هوش مصنوعی به عنوان یک فناوری تحول آفرین، افق های جدیدی را در حوزه مدیریت و سیاستگذاری نظام های آموزشی گشوده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در سیاستگذاری آموزشی و ارائه چارچوبی برای مدیریت موثر سیستم های آموزش با بهره گیری از این فناوری تدوین شده است. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند از چهار مسیر اصلی به بهبود سیاستگذاری آموزشی کمک کند: تصمیم گیری مبتنی بر داده و شواهد، پیش بینی نیازهای آینده و برنامه ریزی راهبردی، خودکارسازی فرآیندهای اداری و مدیریتی، و پایش و ارزشیابی مستمر عملکرد نظام آموزشی. با این حال، بهره گیری موثر از هوش مصنوعی در سیاستگذاری آموزشی مستلزم توجه به چالش های اساسی از جمله حفظ حریم خصوصی، سوگیری الگوریتمی، شکاف دیجیتال، و ضرورت نظارت انسانی بر تصمیم گیری های خودکار است. نتیجه گیری مقاله بر این نکته تاکید دارد که هوش مصنوعی نه به عنوان جایگزین سیاست گذاران انسانی، بلکه به عنوان ابزاری توانمند در خدمت حکمرانی آموزشی عمل می کند و تحقق این امر نیازمند تدوین چارچوب های نظارتی شفاف، سرمایه گذاری بر زیرساخت های فنی و توانمندسازی نیروی انسانی است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، سیاست گذاری آموزشی ، دانش آموزان.