بررسی بهبود یادگیری دانش آموزان مستلزم بر تعامل موثر معلم و دانش آموز، به کارگیری روش های تدریس نوین و اجرای ارزشیابی های آموزشی مستمر و یادگیری محور

بهبود کیفیت یادگیری دانش آموزان همواره یکی از اساسی ترین دغدغه های نظام های آموزشی، پژوهشگران علوم تربیتی، برنامه ریزان درسی و معلمان بوده است؛ زیرا میزان موفقیت هر نظام آموزشی، بیش از هر چیز، به کیفیت یادگیری فراگیران و توانایی آنان در به کارگیری دانش، مهارت ها و نگرش های کسب شده در موقعیت های واقعی زندگی وابسته است. تحولات گسترده علمی، فناوری، اجتماعی و فرهنگی در قرن بیست ویکم، انتظارات جدیدی را از نظام های آموزشی ایجاد کرده است؛ به گونه ای که دیگر انتقال صرف اطلاعات و دانش نظری نمی تواند پاسخگوی نیازهای پیچیده جامعه امروز باشد. در چنین شرایطی، مدارس باید محیط هایی برای یادگیری عمیق، پرورش تفکر انتقادی، خلاقیت، حل مسئله، مهارت های ارتباطی، یادگیری مادام العمر و مسئولیت پذیری اجتماعی باشند. تحقق این اهداف مستلزم بازنگری در تمامی مولفه های فرآیند آموزش و طراحی الگوهایی جامع برای ارتقای کیفیت یادگیری است.پژوهش حاضر با تمرکز بر طراحی الگوی جامع بهبود یادگیری دانش آموزان، تلاش نمود تا سه مولفه اساسی و اثرگذار یعنی تعامل معلم، روش تدریس و ارزشیابی آموزشی را در قالب یک چارچوب منسجم مورد بررسی قرار دهد. یافته های نظری و مطالعات انجام شده نشان می دهد که هیچ یک از این مولفه ها به تنهایی قادر به تضمین یادگیری اثربخش نیستند و موفقیت فرآیند آموزش زمانی حاصل می شود که این سه عامل در تعامل با یکدیگر، نظامی هماهنگ، پویا و هدفمند را تشکیل دهند. به بیان دیگر، کیفیت یادگیری دانش آموزان حاصل هم افزایی مجموعه ای از عوامل آموزشی است که در مرکز آن، تعامل انسانی میان معلم و دانش آموز قرار دارد.یکی از مهم ترین نتایج حاصل از بررسی مبانی نظری و پژوهش های پیشین آن است که معلم همچنان مهم ترین عامل انسانی در ارتقای کیفیت آموزش محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

بهبود یادگیری ، تعامل معلم ، دانش آموزان ، روش تدریس ، ارزشیابی آموزشی