خودکارآمدی دبیران در استفاده از فناوری های نوین آموزشی در علوم تجربی

گسترش فناوری های نوین آموزشی، تغییرات گسترده ای را در شیوه های تدریس و یادگیری ایجاد کرده است. در این میان، نقش دبیران به عنوان عامل اصلی اجرای فناوری های آموزشی اهمیت ویژه ای دارد. خودکارآمدی دبیران، یعنی باور آنان به توانایی های خود برای انجام موفقیت آمیز فعالیت های آموزشی، یکی از عوامل مهم در پذیرش و استفاده موثر از فناوری های نوین به شمار می رود. درس علوم تجربی به دلیل ماهیت مفهومی، آزمایشگاهی و نیاز به مشاهده و تجربه، ظرفیت بالایی برای بهره گیری از فناوری هایی مانند آزمایشگاه های مجازی، شبیه سازهای آموزشی، نرم افزارهای تعاملی و منابع چندرسانه ای دارد. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر خودکارآمدی دبیران در استفاده از فناوری های نوین آموزشی در تدریس علوم تجربی انجام شده است. نتایج نشان می دهد دبیرانی که احساس توانمندی بیشتری در استفاده از فناوری دارند، بیشتر از ابزارهای دیجیتال در کلاس درس بهره می گیرند و محیط یادگیری فعال تر و جذاب تری ایجاد می کنند. همچنین آموزش های تخصصی، حمایت سازمانی و دسترسی به امکانات مناسب از عوامل موثر در افزایش خودکارآمدی دبیران هستند.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی دبیران ، فناوری های نوین آموزشی ، علوم تجربی ، آموزش دیجیتال ، مهارت های فناورانه ، یادگیری فعال