بررسی اهمیت ارتقای کیفیت یادگیری از طریق بهره گیری از رویکردهای آموزشی نوین

کیفیت واقعی آموزش در گرو آن است که دانش آموزان بتوانند آموخته های خود را در موقعیت های واقعی زندگی به کار گیرند، با مسائل پیچیده و چندبعدی روبه رو شوند، راهکارهای خلاقانه ارائه دهند و با بهره گیری از مهارت های شناختی، اجتماعی و ارتباطی، نقش موثری در جامعه ایفا کنند. از این منظر، آموزش مبتنی بر شایستگی، توسعه مهارت های قرن بیست ویکم، پرورش خلاقیت و تقویت توانایی حل مسئله، به عنوان ارکان اصلی نظام های آموزشی نوین، جایگاه ویژه ای در ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان یافته اند.بررسی مبانی نظری و مطالعات انجام شده نشان می دهد که آموزش مبتنی بر شایستگی، رویکردی فراتر از آموزش سنتی و حافظه محور است و بر توسعه توانایی های واقعی فراگیران برای استفاده از دانش، مهارت ها، نگرش ها و ارزش ها در موقعیت های گوناگون تاکید دارد. در این رویکرد، دانش آموز تنها دریافت کننده اطلاعات نیست، بلکه به عنوان یادگیرنده ای فعال، مسئولیت پذیر، پژوهشگر و مسئله محور در فرآیند یادگیری مشارکت می کند. چنین نگرشی موجب می شود که یادگیری از سطح حفظ مطالب فراتر رفته و به یادگیری عمیق، کاربردی، پایدار و معنادار تبدیل شود؛ یادگیری ای که آثار آن در تصمیم گیری، عملکرد فردی، روابط اجتماعی و موفقیت های آینده دانش آموزان نیز قابل مشاهده خواهد بود.یافته های این بررسی همچنین نشان می دهد که مهارت های قرن بیست ویکم به یکی از ضروری ترین مولفه های آموزش معاصر تبدیل شده اند. مهارت هایی نظیر تفکر انتقادی، ارتباط موثر، همکاری گروهی، سواد اطلاعاتی، سواد رسانه ای، سواد دیجیتال، انعطاف پذیری، خودمدیریتی، یادگیری مادام العمر، مسئولیت پذیری، کارآفرینی و نوآوری، زمینه ساز موفقیت دانش آموزان در محیط های آموزشی، دانشگاهی، شغلی و اجتماعی هستند. دانش آموزانی که این مهارت ها را در دوران تحصیل کسب می کنند، در مواجهه با تغییرات سریع محیطی، فناوری های نوظهور و مسائل پیچیده جامعه، عملکردی موثرتر و موفق تر خواهند داشت. از این رو، نظام های آموزشی باید توسعه این مهارت ها را به عنوان یکی از اهداف اساسی برنامه های درسی و فعالیت های آموزشی خود در نظر بگیرند.

کلیدواژه ها:

مهارت قرن ، خلاقیت ، حل مسئله ، یادگیری موثر ، آموزش موثر ، دانش آموزان