تاثیر روانی به کارگیری هوش مصنوعی بر مدیریت کلاس وارزشیابی عملکرد دانش آموزان در مدرسه

هدف این پژوهش بررسی تاثیر روانی به کارگیری هوش مصنوعی بر مدیریت کلاس و ارزشیابی عملکرد دانش آموزان در مدرسه است. این مطالعه با رویکرد توصیفی تحلیلی و به صورت مرور و تحلیل منابع پژوهشی مرتبط انجام شد. در روند پژوهش، آثار استفاده از ابزارهای هوشمند در نظم دهی کلاس، پایش رفتار، ارائه بازخورد و سنجش یادگیری بررسی گردید. مدل تحلیل مطالب بر پایه تحلیل محتوا و دسته بندی یافته ها در محورهای مدیریتی، شناختی، هیجانی و اخلاقی تدوین شد. یافته ها نشان داد هوش مصنوعی می تواند با کاهش بار کاری معلم، افزایش دقت ارزشیابی و تسهیل مدیریت رفتار، به بهبود فضای کلاس کمک کند. همچنین استفاده از سامانه های هوشمند در صورت شفافیت و هدفمندی، احساس عدالت آموزشی و سرعت دریافت بازخورد را در دانش آموزان تقویت می کند. با این حال، برخی دانش آموزان در مواجهه با ارزیابی الگوریتمی دچار اضطراب، نگرانی از قضاوت ماشینی و کاهش اعتماد به فرایند سنجش می شوند. از سوی دیگر، وابستگی بیش از حد به فناوری ممکن است نقش ارتباط انسانی، همدلی و قضاوت تربیتی معلم را تضعیف کند. نتایج پژوهش نشان داد پیامدهای روانی مثبت یا منفی هوش مصنوعی به نحوه طراحی، میزان شفافیت، و شیوه استفاده آموزشی آن وابسته است. بنابراین، آموزش معلمان، رعایت حریم خصوصی، کاهش سوگیری الگوریتمی و حفظ تعامل انسانی در کلاس ضروری است. در مجموع، هوش مصنوعی می تواند ابزار موثری برای ارتقای مدیریت کلاس و ارزشیابی باشد، اما نیازمند نظارت تربیتی و اخلاقی دقیق است. توجه به ابعاد روانی این فناوری، شرط اصلی بهره گیری سالم و اثربخش از آن در مدرسه محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مدیریت کلاس ، ارزشیابی عملکرد ، اثرات روانی ، دانش آموزان ، مدرسه.