مدل سازی و حل مسئله ی مکان یابی بیشینه ی پوشش دهی پویا با درنظرگرفتن خدمت پشتیبان: مطالعه ی موردی رخداد بحران در منطقه ی سه تهران

در پژوهش حاضر به مدل سازی و حل مسئله ی مکان یابی بیشینه ی پوشش دهی پویا پرداخته شده است، که در آن تسهیلات از واحدهای مستقل با قابلیت جابجایی تشکیل شده است، که ماژول نامیده می شوند. ماژول ها ممکن است به هر دلیلی از دسترس خارج شوند و نتوانند تقاضای انتصاب شده به خود را پوشش دهند. لذا هدف اصلی مسئله، تخصیص بیشینه ی خدمت به افراد بحران زده توسط تسهیلات ماژول دار به گونه ای است که علاوه بر پوشش خدمت پایه، ماژول های مستقر در تسهیلات اطراف با ارائه ی خدمت پشتیبان بتوانند تقاضای نقاطی که مورد غفلت قرار گرفته اند، را پوشش بدهند و این کمبود را جبران کنند. مدل ریاضی از نوع عدد صحیح مختلط بوده و یک مطالعه ی موردی بر روی منطقه ی سه تهران انجام شده است، که تمامی عوامل و پارامترهای مربوط به آن با توجه ویژه به شرایط واقعی در نظر گرفته شده اند. مدل مذکور، ابتدا توسط نرم افزار گمز حل و سپس راه حلی در غالب الگوریتم تجزیه ی بندرز ارائه شده است. درنهایت، نیز بر روی برخی پارامترهای مدل، تحلیل حساسیت صورت گرفته و مشاهده شده است که تغییرات در پارامترها در خدمت پشتیبان تاثیر بیشتری می گذارند، تا خدمت پایه و درنظرگرفتن مقدار مناسب برای پارامترها بتوانند در پوشش بیشتر خدمت پشتیبان ماژول ها موثرتر واقع شوند. بازه ی مقادیر خاص مذکور برای پارامترها تحت آزمایش قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

مکان یابی بیشینه ی پوشش دهی پویا ، تسهیلات ماژول دار ، خدمات پشتیبان ، ماژول های ظرفیت دار ، الگوریتم تجزیه ی بندرز