ارتقای ایمنی زیردریایی های کلاس غدیر از طریق توسعه و بهینه سازی تجهیزات نجات و کنترل صدمات

هدف: هدف پژوهش، شناسایی و اولویت بندی شاخص های کلیدی تجهیزات نجات و کنترل صدمات برای ارتقای ایمنی زیردریایی های کلاس غدیر نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران است.روش پژوهش: این پژوهش کاربردی با رویکرد توصیفی–تحلیلی آمیخته (کیفی–کمی) اکتشافی انجام شد. در مرحله کیفی، داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساخت یافته با ۹ نفر از خبرگان حوزه زیرسطحی (به روش هدفمند و گلوله برفی تا اشباع نظری) و بررسی اسناد فنی گردآوری و با روش تحلیل محتوای استقرایی تحلیل گردید. در مرحله کمی، پرسشنامه محقق ساخته (۲۵ گویه با مقیاس لیکرت پنج گزینه ای) میان ۸۵ نفر از کارکنان عملیاتی زیردریایی های کلاس غدیر توزیع شد. روایی محتوایی پرسشنامه توسط خبرگان تایید و پایایی آن با آلفای کرونباخ ۰.۸۲ محاسبه گردید. داده ها با نرم افزار SPSS و آزمون های توصیفی، فریدمن و کای دو تک نمونه ای تحلیل شد. یافته ها: یافته های کیفی شش مقوله محوری تجهیزات (نجات اضطراری، هشدار و تشخیص، موقعیت یابی، پشتیبانی بندری، مهندسی داخلی و اطفای حریق) را شناسایی کرد. یافته های کمی میانگین کلی ۴.۵۱ (از ۵) و درصد "خیلی زیاد" بالای ۶۸٪ را نشان داد. آزمون فریدمن تفاوت معناداری بین شاخص ها نشان نداد (۰.۰۵ p >) و آزمون کای دو فرضیه را تایید کرد.نتیجه گیری: ادغام یافته ها تاکید می کند ارتقای ایمنی کلاس غدیر نیازمند توسعه جامع تجهیزات داخلی (باتری ایمن، حسگر نفوذ آب، اطفای حریق) و بیرونی (تجهیزات بندری و شناورهای امدادی) است. پیشنهاد می شود اولویت تامین تجهیزات بندری و باتری های لیتیومی ایمن قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

زیردریایی کلاس غدیر ، ایمنی زیرسطحی ، تجهیزات نجات ، کنترل صدمات ، اطفای حریق