بررسی نقش واسطه ای خودکارآمدی شغلی در ارتباط بین اخلاق حرفه ای با اشتیاق شغلی و غنی سازی شغلی معلمان

هدف این پژوهش بررسی نقش واسطهای خودکارآمدی شغلی در ارتباط بین اخلاق حرفهای با اشتیاق شغلی و غنیسازی شغلی معلمان شهرستان آبادان انجام شد. پژوهش توصیفی بود. جامعه آماری شامل کلیه معلمان مقطع متوسطه اول و دوم شهرستان آبادان در سال ۱۴۰۲ به تعداد ۷۲۵ نفر بود. حجم نمونه با نمونه گیری در دسترس ۲۵۰ نفر انتخاب شد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه خودکارآمدی شغلی اسچانن- موران و وولفولک(۲۰۰۱)، اشتیاق شغلی سالانووا و اسچوفلی(۲۰۰۱)، غنیسازی شغلی هاکمن و اولدهام (۱۹۷۵)و اخلاق حرفهای(۲۰۰۲) استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و AMOS نسخه ۲۴ و با روش تحلیل مسیر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که مدل رابطه اخلاق حرفهای با غنیسازی شغلی و اشتیاق شغلی با نقش واسطهای خودکارآمدی شغلی در معلمان دارای برازش مطلوب است(۰۱/۰>P). ضریب استاندارد و مستقیم غنیسازی شغلی، اشتیاق شغلی، خودکارآمدی شغلی با اخلاق حرفهای معنادار بود. همچنین ضریب استاندارد و مستقیم غنیسازی شغلی و اشتیاق شغلی نیز با خودکارآمدی شغلی معنادار بود. نتایج آزمون بوت استروپ نیز نشان داد اخلاق حرفه ای با واسطه خودکارآمدی شغلی بر غنیسازی شغلی رابطه غیرمستقیم دارد و نتایج نشان داد که اخلاق حرفه ای با واسطه خودکارآمدی شغلی بر اشتیاق شغلی رابطه غیرمستقیم دارد و مدل از برازش مطلوبی برخوردار بود. اخلاق حرفه ای با نقش میانجی خودکارآمدی شغلی در مجموع ۷۱ درصد از واریانس غنیسازی شغلی و ۸۹ درصد از اشتیاق شغلی را تبیین میکند.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی شغلی ، اشتیاق شغلی ، غنی سازی شغلی ، اخلاق حرفه ای